ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٦ - سوره روم ٣٠

امّا كسانى كه كافر شدند و آيات ما و لقاى آخرت را تكذيب كردند، در عذاب الهى احضار مى‌شوند. (١٦)

منزّه است خداوند به هنگامى كه شام مى‌كنيد و آنگاه كه صبح مى‌كنيد؛ (١٧)

و حمد و ستايش در آسمان‌ها و زمين مخصوص اوست، و به هنگام عصر و هنگامى كه ظهر مى‌كنيد. (١٨)

او زنده را از مرده بيرون مى‌آورد، و مرده را از زنده؛ و زمين را پس از مردنش حيات مى‌بخشد؛ و به همين گونه روز قيامت از قبر بيرون آورده مى‌شويد. (١٩)

از نشانه‌هاى او اين است كه شما را از خاك آفريد، سپس بناگاه انسانهايى شديد و در روى زمين منتشر مى‌شويد! (٢٠)

و از نشانه‌هاى او اين‌كه همسرانى از جنس خودتان براى شما آفريد تا در كنار آنان آرامش يابيد، و در ميانتان محبت و رحمت قرار داد؛ به يقين در اين نشانه‌هايى است براى گروهى كه تفكّر مى‌كنند. (٢١)

و از نشانه‌هاى او آفرينش آسمانها و زمين، و تفاوت زبانها و رنگهاى شماست؛ در اين نشانه‌هايى است براى اهل دانش. (٢٢)

و از نشانه‌هاى او خواب شما در شب و روز است و تلاش و كوششتان براى بهره‌گيرى از فضل پروردگار و تأمين معاش)؛ در اين امور نشانه‌هايى است براى آنان كه گوش شنوا دارند. (٢٣)

و از نشانه‌هاى او اين است كه برق آسمانى را به شما نشان مى‌دهد كه مايه بيم و اميد است بيم از صاعقه، و اميد به نزول باران)، و از آسمان آبى فرو مى‌فرستد كه زمين را بعد از مردنش بوسيله آن زنده مى‌كند؛ در اين نشانه‌هايى است براى گروهى كه مى‌انديشند. (٢٤)