ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣ - سوره بقره ٢

و هنگامى را كه از شما پيمان گرفتيم كه خون هم را نريزيد؛ و يكديگر را از سرزمين خود، بيرون نكنيد. سپس شما پذيرفتيد؛ و بر اين پيمان گواه بوديد. (٨٤)

و شما آنهايى هستيد كه يكديگر را مى‌كشيد و جمعى از خودتان را از سرزمينشان بيرون مى‌كنيد؛ و در اين گناه و تجاوز، از يكديگر پشتيبانى مى‌كنيد؛ و اينها همه نقض پيمانى است كه با خدا بسته‌ايد در حالى كه اگر بعضى از آنها به صورت اسيران نزد شما آيند، فديه آنان را مى‌دهيد و آزادشان مى‌كنيد)؛ با اين‌كه بيرون ساختن آنان بر شما حرام بود. آيا به بعضى از دستورات كتاب خدا ايمان مى‌آوريد، و به بعضى كافر مى‌شويد؟! كيفر كسى از شما كه اين عمل تبعيض در ميان احكام و قوانين الهى را انجام دهد، جز رسوايى در اين جهان، چيزى نخواهد بود، و روز رستاخيز به شديدترين عذابها گرفتار مى‌شوند. و خداوند از آنچه انجام مى‌دهيد غافل نيست. (٨٥)

آنها كسانى هستند كه زندگى دنيا را با از دست دادن آخرت خريده‌اند؛ از اين رو از عذاب آنها كاسته نمى‌شود؛ و به هيچ صورت يارى نخواهند شد. (٨٦)

ما به موسى كتاب تورات داديم؛ و بعد از او، پيامبرانى پى در پى فرستاديم؛ و به عيسى بن مريم دلايل روشن داديم؛ و او را با روح‌القدس تاييد كرديم. آيا چنين نيست كه هر زمان، پيامبرى چيزى برخلاف هواى نفس شما آورد، در برابر او تكبّر كرديد و از ايمان آوردن به او خوددارى نموديد)؛ پس عدّه‌اى را تكذيب كرده، و جمعى را به قتل رسانديد؟! (٨٧)

و آنها از روى استهزا گفتند: «دلهاى ما در غلاف است؛ و ما از گفته تو چيزى نمى‌فهميم»، همين طور است؛ خداوند آنها را بخاطر كفرشان، از رحمت خود دور ساخته، و كمتر ايمان مى‌آورند. (٨٨))