ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٨ - سوره قمر ٥٤

و اوست كه دو زوج نر و ماده را آفريد، (٤٥)

از نطفه ناچيزى در آن هنگام كه در رحم ريخته مى‌شود، (٤٦)

و اين‌كه بر خداست ايجاد عالَم ديگر تا عدالت اجرا گردد)، (٤٧)

و اين‌كه اوست كه بى‌نياز كرد و سرمايه باقى بخشيد، (٤٨)

و اين‌كه اوست پروردگار ستاره بزرگ و درخشنده «شعرى»! (٤٩)

و آيا به انسان نرسيده است كه در كتب انبياى پيشين آمده اينكه خداوند قوم «عاد نخستين» را به كيفر اعمالشان هلاك كرد؟ (٥٠)

و همچنين قوم «ثمود» را، و كسى از آنان را باقى نگذارد! (٥١)

و نيز قوم نوح را پيش از آنها، چرا كه آنان از همه ظالم‌تر و طغيانگرتر بودند! (٥٢)

و نيز شهرهاى زير و رو شده قوم لوط را فرو كوبيد، (٥٣)

سپس آنها را با عذاب سنگين پوشانيد! (٥٤)

بگو: در كدام يك از نعمتهاى پروردگارت مى‌توانى ترديد كنى؟! (٥٥)

اين پيامبر بيم دهنده‌اى از زمره بيم دهندگان پيشين است. (٥٦)

آنچه بايد نزديك شود، نزديك شده است و قيامت فرا مى‌رسد)، (٥٧)

و هيچ كس جز خدا نمى‌تواند سختيهاى آن را برطرف سازد. (٥٨)

آيا از اين سخن تعجب مى‌كنيد، (٥٩)

و مى‌خنديد و نمى‌گرييد، (٦٠)

و پيوسته در غفلت و هوسرانى به سر مى‌بريد؟! (٦١)

پس بيدار شويد و همه براى خدا سجده كنيد و او را بپرستيد. (٦٢)

سوره قمر ٥٤

به‌نام خداوند بخشنده مهربان (٠)

قيامت نزديك شد و ماه از هم شكافت! (١)

و هرگاه نشانه و معجزه‌اى را ببينند روى برمى‌گردانند و مى‌گويند: «اين سحرى هميشگى است». (٢)

آنها آيات خدا را تكذيب كردند و از هواى نفسشان پيروى نمودند؛ و هر امرى سرانجامى دارد و حق عاقبت آشكار خواهد شد). (٣)

به اندازه كافى براى بازداشتن از بديها اخبار و سرگذشت امتهاى پيشين به آنان رسيده است. (٤)

اين آيات، حكمت بالغه و رساى الهى است؛ امّا انذارها براى افراد لجوج فايده نمى‌دهد. (٥)

بنابراين از آنها روى بگردان. و روزى را به ياد آور كه دعوت كننده الهى مردم را به امر وحشتناك و ناخوشايندى [حساب اعمال‌] دعوت مى‌كند! (٦)