ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٥ - سوره واقعه ٥٦

نوجوانانى جاودان در شكوه و طراوت پيوسته برگرد آنان مى‌گردند، (١٧)

با قدحها و كوزه‌ها و جامهايى لبريز از شراب طهور. (١٨)

شرابى كه نه از آن دردسر مى‌گيرند و نه مست مى‌شوند. (١٩)

و ميوه‌هايى از هر نوع كه انتخاب كنند، (٢٠)

و گوشت پرنده از هرگونه كه مايل باشند. (٢١)

و همسرانى از حورالعين دارند، (٢٢)

همچون مرواريد در صدف پنهان. (٢٣)

اينها پاداشى است مطابق اعمالى كه انجام مى‌دادند. (٢٤)

در آنجا نه لغو و بيهوده‌اى مى‌شنوند نه سخنان گناه آلود؛ (٢٥)

تنها سخنى كه مى‌شنوند «سلام» است «سلام». (٢٦)

و اصحاب يمين و خجستگان، چه اصحاب يمين و خجستگانى! (٢٧)

آنها در سايه درختان «سدرِ» بى‌خار قرار دارند، (٢٨)

و در سايه درخت خوش رنگ و پر برگ «طلح»، (٢٩)

و سايه‌اى گسترده، (٣٠)

و در كنار آبشارها، (٣١)

و ميوه‌هاى فراوان، (٣٢)

كه هرگز پايان نمى‌گيرد و ممنوع نمى‌شود، (٣٣)

و همسرانى والا مقام. (٣٤)

ما آنها را آفرينش نوينى بخشيديم، (٣٥)

و همه را دوشيزه قرارداديم، (٣٦)

زنانى كه تنها به همسرشان عشق مى‌ورزند و خوش زبان و فصيح و همسن و سالند. (٣٧)

اينها همه براى اصحاب يمين است، (٣٨)

كه گروهى از امّتهاى نخستينند، (٣٩)

و گروهى از امّتهاى آخرين. (٤٠)

واصحاب شمال، چه اصحاب شمالى كه نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده شده (٤١)

آنها در ميان بادهاى كُشنده و آب سوزان قرار دارند، (٤٢)

و در سايه دودهاى متراكم و آتش زا! (٤٣)

سايه‌اى كه نه خنك است و نه آرام‌بخش. (٤٤)

آنها پيش از اين در عالَم دنيا مست و مغرور نعمت بودند، (٤٥)

و همواره بر گناهان بزرگ اصرار مى‌ورزيدند، (٤٦)

و مى‌گفتند: «هنگامى كه ما مُرديم و خاك و استخوان شديم، آيا برانگيخته خواهيم شد؟! (٤٧)

و آيا پدران نخستين ما برانگيخته مى‌شوند)؟!» (٤٨)

بگو: «اوّلين و آخرين، (٤٩)

همگى در موعد روزى معين گردآورى مى‌شوند، (٥٠)