ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠١ - سوره الانفال ٨

(آرى، آنها راضى شدند كه با واماندگان و افراد ناتوان باشند؛ و بر دلهايشان مهر نهاده شده؛ از اين رو حقايق را درك نمى‌كنند. (٨٧)

ولى پيامبر و كسانى كه با او ايمان آوردند، با مال و جانشان جهاد كردند؛ و همه نيكيها براى آنهاست؛ و رستگاران آنها هستند. (٨٨)

خداوند براى آنها باغهاى بهشتى آماده ساخته كه نهرها از پاى درختانش جارى است؛ جاودانه در آن خواهند بود؛ و اين است رستگارى و پيروزى بزرگ. (٨٩)

و معذوران از اعراب، نزد تو آمدند كه به آنها اجازه عدم شركت در جهاد داده شود؛ ولى كسانى كه به خدا و پيامبرش دروغ گفتند، بدون هيچ عذرى از جهاد كناره‌گيرى كردند؛ بزودى به كسانى از آنها كه كفر ورزيدند و بدون عذر مخالفت كردند)، عذاب دردناكى خواهد رسيد! (٩٠)

نه بر افراد ناتوان و نه بر بيماران و نه بر كسانى كه چيزى براى انفاق در راه جهاد ندارند، گناهى نيست كه در ميدان جهاد شركت نجويند، به شرط آنكه براى خدا و پيامبرش خيرخواهى كنند؛ و از آنچه در توان دارند، مضايقه ننمايند؛ زيرا بر نيكوكاران راهى براى مؤاخذه نيست؛ وخداوند آمرزنده و مهربان است. (٩١)

و نيز گناهى نيست بر آنها كه وقتى نزد تو آمدند كه آنان را بر مركبى براى جهاد سوار كنى، گفتى: «مركبى كه شما را بر آن سوار كنم، در اختيار ندارم.» از نزد تو بازگشتند در حالى كه چشمانشان از اندوه اشكبار بود؛ زيرا چيزى نداشتند كه در راه خدا انفاق كنند و با آن به ميدان بروند). (٩٢)

راه مؤاخذه تنها به روى كسانى باز است كه از تو اجازه مى‌خواهند در حالى كه توانگرند؛ و امكانات كافى براى جهاد دارند؛ آنها راضى شدند كه با واماندگان و افراد معذور و ناتوان بمانند؛ و خداوند بر دلهايشان مُهر نهاده؛ به همين جهت چيزى نمى‌دانند. (٩٣)