ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٩ - سوره مومنون ٢٣

(به آنها گفته مى‌شود: آيا آيات من بر شما خوانده نمى‌شد، پس آن را تكذيب مى‌كرديد؟! (١٠٥)

مى‌گويند: «پروردگارا! تيره‌بختى ما بر ما چيره شد، و ما گروه گمراهى بوديم. (١٠٦)

پروردگارا! ما را از اين دوزخ بيرون آر، اگر تكرار كرديم به يقين ستمكاريم و مستحق عذاب).» (١٠٧)

خداوند مى‌گويد: «دور شويد و به دوزخ درآييد، و با من سخن مگوييد! (١٠٨)

فراموش كرده‌ايد گروهى از بندگانم مى‌گفتند: پروردگارا! ما ايمان آورديم؛ ما را بيامرز و بر ما رحم كن؛ و تو بهترين رحم‌كنندگانى. (١٠٩)

امّا شما آنها را به باد مسخره گرفتيد تا اين عمل شما را از ياد من غافل كرد؛ و شما به آنان مى‌خنديديد! (١١٠)

ولى من امروز آنها را بخاطر صبر و استقامتشان پاداش دادم؛ آنها پيروز و رستگارند.» (١١١)

خداوند مى‌گويد: «چند سال در روى زمين درنگ كرديد؟» (١١٢)

در پاسخ مى‌گويند: «به اندازه يك روز، يا بخشى از يك روز. از شمارشگران بپرس.» (١١٣)

مى‌فرمايد: « (آرى، شما مقدار كمى درنگ كرديد اگر مى‌دانستيد!» (١١٤)

آيا گمان كرديد شما را بيهوده آفريده‌ايم، و به سوى ما بازگردانده نمى‌شويد؟! (١١٥)

پس بلندمرتبه است خداوندى كه فرمانرواى حق است، معبودى جز او نيست؛ و او پروردگارعرش كريم است. (١١٦)

و هركس معبود ديگرى را با خدا بخواند- و به يقين هيچ دليلى بر آن نخواهد داشت- حساب او نزد پروردگارش خواهد بود؛ به راستى كافران رستگار نخواهند شد. (١١٧)

و بگو: «پروردگارا! مرا بيامرز و رحمت كن؛ و تو بهترين رحم‌كنندگانى.» (١١٨)