ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٧ - سوره مومنون ٢٣

و اگر به آنان رحم كنيم و ناراحتى‌ها و مشكلات آنان را برطرف سازيم، نه تنها بيدار نمى‌شوند، بلكه در طغيانشان لجاجت مى‌ورزند و سرگردان مى‌مانند. (٧٥)

و به راستى ما آنها را به عذاب و بلا گرفتار ساختيم تا بيدار شوند)، امّا آنان نه در برابر پروردگارشان تواضع كردند، و نه به درگاهش تضرّع مى‌كنند. (٧٦)

اين وضع ادامه مى‌يابد تا زمانى كه درى از عذاب شديد به روى آنان بگشاييم، و چنان گرفتار مى‌شوند كه ناگهان كاملًا مأيوس گردند. (٧٧)

و او كسى است كه براى شما گوش و چشم و عقل آفريد؛ امّا كمتر شكر او را به جا مى‌آوريد. (٧٨)

و او كسى است كه شما را در زمين آفريد؛ و به سوى او محشور مى‌شويد. (٧٩)

و او كسى است كه زنده مى‌كند و مى‌ميراند؛ و آمد و شد شب و روز از آنِ اوست؛ آيا نمى‌انديشيد؟! (٨٠)

نه تنها نمى‌انديشند، بلكه آنان نيز مثل آنچه پيشينيان گفته بودند گفتند. (٨١)

آنها گفتند: «آيا هنگامى كه مُرديم و خاك و استخوانهايى پوسيده شديم، آيا برانگيخته خواهيم‌شد؟! (٨٢)

اين وعده به ما و پدرانمان از قبل داده شده؛ اين فقط افسانه‌هاى پيشينيان است.» (٨٣)

بگو: «زمين و كسانى كه در آن هستند از آن كيست، اگر شما مى‌دانيد؟!» (٨٤)

بزودى مى‌گويند: « (همه از آنِ خداست.» بگو: «آيا متذكّر نمى‌شويد؟!» (٨٥)

بگو: «چه كسى پروردگار آسمانهاى هفتگانه، و پروردگار عرش عظيم است؟» (٨٦)

بزودى خواهند گفت: « (همه اينها از آن خداست!» بگو: «آيا تقوا پيشه نمى‌كنيد و دست از شرك بر نمى‌داريد)؟!» (٨٧)

بگو: «اگر مى‌دانيد، چه كسى حاكميت همه موجودات را در دست دارد، و به بى‌پناهان پناه مى‌دهد، و نياز به پناه دادن ندارد؟!» (٨٨)

خواهند گفت: « (همه اينها از آنِ خداست!» بگو: «با اين حال چگونه مى‌گوييد سحر شده‌ايد و اين سخنان سحر و افسون است)؟!» (٨٩)