ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٦ - سوره تغابن ٦٤

سوره تغابن ٦٤

به‌نام خداوند بخشنده مهربان (٠)

آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است براى خدا تسبيح مى‌گويند؛ مالكيّت و حاكميت و ستايش مخصوص اوست؛ و او بر همه چيز تواناست. (١)

او كسى است كه شما را آفريد و به شما آزادى و اختيار داد)؛ گروهى از شما كافريد و گروهى مؤمن؛ و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست. (٢)

آسمانها و زمين را بحق آفريد؛ و شما را در عالم جنين تصوير كرد، و صورتى نيكو بخشيد؛ و بازگشت همه به سوى اوست. (٣)

آنچه را درآسمانها و زمين است مى‌داند، و از آنچه پنهان يا آشكار مى‌كنيد باخبر است؛ و خداوند از آنچه در درون سينه‌هاست آگاه است. (٤)

آيا خبر كسانى كه پيش از اين كافر شدند به شما نرسيده است؟! آرى آنها كيفر كار خود را چشيدند؛ و عذاب دردناكى براى آنهاست! (٥)

اين بخاطر آن است كه پيامبران آنها پيوسته با دلايل روشن به سراغشان مى‌آمدند، ولى آنها از روى كبر و غرور گفتند: «آيا انسان‌هايى مثل ما مى‌خواهند ما را هدايت كنند؟!» از اين رو كافر شدند و روى برگرداندند؛ و خداوند از ايمان و طاعتشان بى‌نياز بود، و خدا غنى و شايسته ستايش است. (٦)

كافران پنداشتند كه هرگز برانگيخته نمى‌شوند، بگو: «آرى به پروردگارم سوگند كه همه شما در قيامت برانگيخته خواهيد شد، پس به آنچه عمل مى‌كرديد خبر داده مى‌شويد، و اين براى خدا آسان است.» (٧)

حال كه چنين است، به خدا و پيامبرش و نورى كه نازل كرده‌ايم ايمان بياوريد؛ و بدانيد خدا به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است. (٨)

اين در زمانى خواهد بود كه همه شما را در روز اجتماع [روز رستاخيز] گردآورى مى‌كند؛ آن روز، روز احساس خسارت و پشيمانى است! و هر كس به خدا ايمان بياورد و عمل صالح انجام دهد، گناهان او را مى‌بخشد واو را در باغهايى بهشتى كه نهرها از پاى درختانش جارى است وارد مى‌كند، جاودانه در آن مى‌مانند؛ و اين پيروزى بزرگ است. ( (٩)