ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٦ - سوره شعراء ٢٦

اين تمتع و بهره‌گيرى از دنيا براى آنها سودى نخواهد داشت! (٢٠٧)

ما اهل هيچ شهر و ديارى را هلاك نكرديم مگر اين‌كه بيم دهندگانى از پيامبران الهى داشتند. (٢٠٨)

تا متذكّر شوند؛ زيرا ما هرگز ستمكار نبوديم! كه بدون اتمام حجت مجازات كنيم (٢٠٩)

هرگز اين آيات را شياطين نازل نكردند. (٢١٠)

و براى آنها سزاوار نيست؛ و قدرت بر چنين كارى ندارند. (٢١١)

آنها از استراق سمع و شنيدن اخبار آسمانها بر كنارند. (٢١٢)

اى پيامبر! هيچ معبود ديگرى را با خداوند يگانه مخوان، كه از عذاب شدگان خواهى بود. (٢١٣)

و نخست خويشاوندان نزديكت را انذار كن. (٢١٤)

و پر و بال عطوفت خود را براى مؤمنانى كه از تو پيروى مى‌كنند فرود آر. (٢١٥)

و اگر تو را نافرمانى كنند بگو: «من از آنچه شماانجام مى‌دهيد بيزارم!» (٢١٦)

و بر خداوند توانا و مهربان توكّل كن. (٢١٧)

همان كسى كه تو را به هنگامى كه براى عبادت بر مى‌خيزى مى‌بيند؛ (٢١٨)

و نيز حركت تو را در ميان سجده‌كنندگان مشاهده مى‌كند). (٢١٩)

اوست خداى شنوا و دانا. (٢٢٠)

آيا به شما خبر دهم كه شياطين بر چه كسى نازل مى‌شوند؟! (٢٢١)

آنها بر هر دروغگوى گنهكار نازل مى‌گردند؛ (٢٢٢)

شنيده‌هايشان را به ديگران القا مى‌كنند؛ و بيشترشان‌دروغگو هستند. (٢٢٣)

پيامبر اسلام شاعر نيست؛ شاعران كسانى هستند كه گمراهان از آنان پيروى مى‌كنند. (٢٢٤)

آيا نديدى آنها در هر وادى سرگردانند؟ (٢٢٥)

و سخنانى مى‌گويند كه به آنها عمل نمى‌كنند؟! (٢٢٦)

مگر كسانى از آنها كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادند و خدا را بسيار ياد كردند، و به هنگامى كه مورد ستم واقع شدند به دفاع از خويشتن و مؤمنان بر مى‌خاستند؛ و از اشعارشان در اين راه كمك گرفتند و كسانى كه ستم كردند بزودى خواهند دانست كه به كدامين جايگاه باز مى‌گردند! (٢٢٧)