ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧١ - سوره شعراء ٢٦

و براى من در ميان امّتهاى آينده، نام نيكى قرار ده. (٨٤)

و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان. (٨٥)

و پدرم [عمويم‌] را بيامرز، كه او از گمراهان بود. (٨٦)

و در آن روز كه مردم برانگيخته مى‌شوند، مرا شرمنده و رسوا مكن. (٨٧)

در آن روز كه مال و فرزندان سودى نمى‌بخشد، (٨٨)

مگر كسى كه با قلب سليم به پيشگاه خدا آيد.» (٨٩)

در آن روز، بهشت براى پرهيزگاران نزديك مى‌شود، (٩٠)

و دوزخ براى گمراهان آشكار مى‌گردد، (٩١)

و به آنان گفته مى‌شود: «كجا هستند معبودانى كه آنها را پرستش مى‌كرديد، (٩٢)

معبودهايى غير از خدا؟! آيا آنها شما را يارى مى‌كنند، يا كسى به يارى آنها مى‌آيد؟!» (٩٣)

پس همه آن معبودان با عابدانِ گمراه به دوزخ افكنده مى‌شوند؛ (٩٤)

و همچنين همگى لشكريان ابليس. (٩٥)

آنها در آن جا در حالى كه به مخاصمه برخاسته‌اند مى‌گويند: (٩٦)

«به خدا سوگند كه ما در گمراهى آشكارى بوديم، (٩٧)

چون شما را با پروردگار جهانيان برابر مى‌شمرديم! (٩٨)

وكسى جز مجرمان ما راگمراه‌نكرد. (٩٩)

افسوس‌كه‌امروز) شفاعت‌كنندگانى براى ما وجود ندارد، (١٠٠)

و نه دوست گرم و پر محبّتى. (١٠١)

اى كاش بار ديگر باز مى‌گشتيم تا از مؤمنان باشيم!» (١٠٢)

به يقين در اين ماجرا، نشانه و عبرتى است؛ ولى بيشتر آنان مؤمن نبودند. (١٠٣)

و پروردگار تو توانا و مهربان است. (١٠٤)

قوم نوح پيامبران را تكذيب كردند، (١٠٥)

هنگامى كه برادرشان نوح به آنان گفت: «آيا تقوا پيشه نمى‌كنيد؟! (١٠٦)

به يقين من براى شما پيامبرى امين هستم. (١٠٧)

تقواى الهى پيشه كنيد و مرا اطاعت نماييد. (١٠٨)

من براى اين دعوت، هيچ پاداشى از شما نمى‌طلبم؛ پاداش من تنها بر پروردگار جهانيان است. (١٠٩)

پس، تقواى الهى پيشه كنيد و مرا اطاعت نماييد.» (١١٠)

گفتند: «آيا ما به تو ايمان بياوريم در حالى كه افراد پست و بى‌ارزش از تو پيروى كرده‌اند؟!» (١١١)