ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٦ - سوره الاعراف ٧

و بهشتيان دوزخيان را صدا مى‌زنند كه: «آنچه را پروردگارمان به ماوعده داده بود، همه را حق يافتيم؛ آيا شما هم آنچه را پروردگارتان به شما وعده داده بود حق يافتيد؟!» مى‌گويند: «آرى» دراين هنگام، ندادهنده‌اى در ميان آنها ندا مى‌دهد كه: «لعنت خدا بر ستمكاران باد! (٤٤)

همان كسانى كه مردم را از راه خدا باز مى‌دارند، و با القاى شبهات مى‌خواهند آن را كج و معوج نشان دهند؛ و آنها سراى ديگر را انكار مى‌كنند.» (٤٥)

و در ميان آن دو [بهشتيان و دوزخيان‌]، حجابى است؛ و بر «اعراف» مردانى هستند كه هر يك از آن دو گروه را از چهره‌هايشان مى‌شناسند؛ و بهشتيان را صدا مى‌زنند كه: «درود بر شما باد!» امّا داخل بهشت نمى‌شوند، در حالى كه اميد آن را دارند. (٤٦)

و هنگامى كه چشمشان به دوزخيان مى‌افتد مى‌گويند: «پروردگارا! ما را با گروه ستمكاران قرار مده.» (٤٧)

و اصحاب اعراف، مردانى از دوزخيان را كه از سيمايشان آنها را مى‌شناسند، صدا مى‌زنند و مى‌گويند: « (ديديد كه نه جمع آورى مال و ثروت شما و نه تكبر ورزيدن شما، به حالتان سودى نداد!» (٤٨)

آيا اينها [اين واماندگان براعراف‌] همانان هستند كه سوگند ياد كرديد خداوند، هرگز رحمتش را شامل حال آنها نخواهد كرد؟! ولى خداوند بخاطر ايمان و كارهاى نيكشان، آنها رابخشيد؛ هم‌اكنون به آنها گفته مى‌شود: داخل بهشت شويد، كه نه ترسى بر شماست و نه اندوهگين مى‌شويد. (٤٩)

و دوزخيان، بهشتيان را صدا مى‌زنند كه: « (ترحم كنيد و مقدارى آب، يا از آنچه خدا به شما روزى داده، به ما ببخشيد.» آنها در پاسخ مى‌گويند: «خداوند اينها را بر كافران حرام كرده است.» (٥٠)

همان كسانى كه دين و آيين خود را سرگرمى و بازيچه گرفتند؛ و زندگى دنيا آنان را مغرور ساخت؛ امروز ما آنها را فراموش مى‌كنيم، همان‌گونه كه آنها ديدار چنين روزى را فراموش كردند وآيات ما را انكار مى‌نمودند. (٥١)