ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٥ - سوره حج ٢٢

و بسوى سخنان پاكيزه هدايت مى‌شوند، و به راهِ خداوند شايسته ستايش، راهنمايى مى‌گردند. (٢٤)

كسانى كه كافر شدند، و مردم را از راه خدا بازداشتند، و همچنين از مسجدالحرام، كه آن را براى همه مردم، برابر قرار داديم، چه كسانى كه در آن جا زندگى مى‌كنند يا از نقاط دور وارد مى‌شوند؛ و نيز هركس بخواهد در اين سرزمين به انحراف و ستم روى آورد، ما از عذابى دردناك به او مى‌چشانيم! (٢٥)

به خاطر بياور زمانى را كه محل خانه كعبه را براى ابراهيم آماده ساختيم تا آن را بنا كند؛ و به او گفتيم: چيزى را همتاى من قرار مده؛ و خانه‌ام را براى طواف‌كنندگان وقيام‌كنندگان و ركوع‌كنندگان سجده گزار از آلودگى بتها و از هر گونه آلودگى پاك ساز. (٢٦)

و مردم را به حج دعوت كن؛ تا پياده و سواره بر مركبهاى لاغر [چابك و ورزيده‌] از هر راه دورى به سوى تو بيايند، (٢٧)

تا شاهد منافع گوناگون خويش در اين برنامه حياتبخش باشند؛ و در روزهاى معيّنى نام خدا را، بر چهارپايانى كه به آنها روزى داده است، به هنگام قربانى كردن ببرند؛ پس از گوشت آنها بخوريد؛ و بينواى فقير را نيز اطعام نماييد. (٢٨)

سپس، بايد آلودگيهايشان را برطرف سازند؛ و به نذرهاى خود وفا كنند؛ و بر گردِ خانه گرامى كعبه، طواف كنند. (٢٩)

مناسك حج اين است؛ و هركس آنچه را خدا حرمت بخشيده بزرگ دارد، نزد پروردگارش براى او بهتر است. و چهارپايان براى شما حلال شده، مگر آنچه ممنوع بودنش بر شما خوانده مى‌شود. از پليدى بتها اجتناب كنيد، و از سخن باطل بپرهيزيد. (٣٠)