ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠١ - سوره فيل ١٠٥

سوره عصر ١٠٣

به‌نام خداوند بخشنده مهربان (٠)

به عصر سوگند، (١)

كه انسانها همه در زيانند؛ (٢)

مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، و يكديگر را به اداى حق سفارش كرده و يكديگر را به استقامت و شكيبايى توصيه نموده‌اند. (٣)

سوره همزه ١٠٤

به‌نام خداوند بخشنده مهربان (٠)

واى بر هر عيبجوى مسخره كننده‌اى! (١)

همان كس كه مال فراوانى جمع‌آورى و آماده ساخته بى‌آنكه حلال و حرام آن را حساب كند)! (٢)

او مى‌پندارد اموالش او را جاودانه مى‌سازد. (٣)

چنين نيست كه مى‌پندارد)؛ بزودى در «حطمه» [آتشى خردكننده‌] پرتاب مى‌شود. (٤)

و تو چه مى‌دانى «حطمه» چيست؟! (٥)

آتش برافروخته الهى است، (٦)

كه از دلها سر مى‌زند. (٧)

اين آتش بر آنها فرو بسته شده، (٨)

در ستونهاى كشيده و طولانى. (٩)

سوره فيل ١٠٥

به‌نام خداوند بخشنده مهربان (٠)

آيا نديدى پروردگارت با فيل سواران [لشكر ابرهه كه براى نابودى كعبه آمده بودند] چه كرد؟! (١)

آيا نقشه آنها را در ضلالت و تباهى قرار نداد؟! (٢)

و بر سر آنها پرندگانى را گروه گروه فرستاد، (٣)

كه با سنگ‌هايى از گل متحجّر آنان را هدف قرار مى‌دادند؛ (٤)

سرانجام آنها را همچون كاه خورده شده و متلاشى قرار داد. (٥)