ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٨ - سوره انبياء ٢١

و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما، مردم را هدايت مى‌كردند؛ و انجام كارهاى نيك و برپاداشتن نمازو اداى زكات را به آنها وحى كرديم؛ و تنها ما را عبادت مى‌كردند. (٧٣)

و لوط را به يادآور كه به او نبوّت و علم داديم؛ و از شهرى كه اعمال زشت و پليد انجام مى‌دادند، رهايى بخشيديم؛ چرا كه آنها مردم بد و نافرمانى بودند. (٧٤)

و او را در رحمت خود وارد كرديم؛ چرا كه او از صالحان بود. (٧٥)

و نوح را به ياد آور هنگامى كه پيش از آن زمان، پروردگار خود را خواند؛ و دعاى او را مستجاب كرديم؛ و او و خاندانش را از اندوه بزرگ رهايى بخشيديم؛ (٧٦)

و او را در برابر گروهى كه آيات ما را تكذيب كرده بودند يارى داديم؛ چرا كه بدگروهى بودند؛ از اين رو همه آنها را غرق كرديم. (٧٧)

و داود و سليمان را به خاطر بياور هنگامى كه درباره كشتزارى كه گوسفندانِ بى‌شبانِ مردم، شبانگاه در آن چريده و آن را تباه كرده بودند، داورى مى‌كردند؛ و ما گواه بر حكم آنان بوديم. (٧٨)

ما حكم واقعى آن را به سليمان فهمانديم؛ و به هر يك از آنان شايستگى داورى، و علم فراوانى داديم؛ وكوهها و پرندگان را مسخّر داود ساختيم، كه با او تسبيح خدا مى‌گفتند؛ و ما بر اين كار توانايى داشتيم. (٧٩)

و ساختن زره را بخاطر شما به او آموختيم، تا شما را در جنگهايتان از آسيب حفظ كند؛ آيا شما شكرگزار اين نعمتهاى خدا هستيد؟! (٨٠)

و تندباد را مسخّرِ سليمان ساختيم، كه به فرمان او به سوى سرزمينى كه آن را پربركت كرده بوديم حركت مى‌كرد؛ و ما از همه چيز آگاه بوده‌ايم. (٨١)