ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٢ - سوره جن ٧٢

سوره جن ٧٢

به‌نام خداوند بخشنده مهربان (٠)

بگو: به من وحى شده است كه جمعى از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجيبى شنيده‌ايم، (١)

كه به راه راست هدايت مى‌كند، پس ما به آن ايمان آورده‌ايم و هرگز كسى را همتاى پروردگارمان قرار نمى‌دهيم، (٢)

و اين‌كه والا است مقام با عظمت پروردگار ما، و او هرگز براى خود همسر و فرزندى انتخاب نكرده است، (٣)

و اين‌كه سفيه ما ابليس درباره خداوند سخنان ناروا مى‌گفت، (٤)

و اين‌كه ما گمان مى‌كرديم كه انس و جنّ هرگز بر خدا دروغ نمى‌بندند، (٥)

و اين‌كه مردانى از بشر به مردانى از جنّ پناه مى‌بردند، و بر گمراهى و طغيان آنان مى‌افزودند، (٦)

و اين‌كه آنها گمان كردند- همان گونه كه شما گمان مى‌كرديد- كه خداوند هرگز كسى را به نبوت مبعوث نمى‌كند، (٧)

و اين‌كه ما آسمان را جستجو كرديم و آن را پر از محافظان قوى و تيرهاى شهاب يافتيم، (٨)

و اين‌كه ما پيش از اين به استراق سمع در آسمانها مى‌نشستيم؛ امّا اكنون هركس بخواهد استراق سمع كند، شهابى را در كمين خود مى‌يابد، (٩)

و اين‌كه با اين اوضاع ما نمى‌دانيم آيا اراده شرّى درباره اهل زمين شده يا پروردگارشان خواسته است آنان را هدايت كند؟! (١٠)

و اين‌كه در ميان ما، افرادى صالح و افرادى غيرصالحند؛ و ما گروههاى متفاوتى هستيم، (١١)

و اين‌كه ما يقين داريم هرگز نمى‌توانيم بر اراده خداوند در زمين غالب شويم و نمى‌توانيم از پنجه قدرت او بگريزيم، (١٢)

و اين‌كه ما هنگامى كه هدايت قرآن را شنيديم به آن ايمان آورديم؛ و هركس به پروردگارش ايمان بياورد، نه از نقصان در پاداش مى‌ترسد و نه از ستم در مجازات). (١٣)