و از آن‌جا كه در استقصاء اين روايات، فوائد فراوانى است كه در بررسى موردى برخى از آن‌ها حاصل نمى‌شود، لازم ديديم ابتدا تمام رواياتى كه در اين مسأله در كتب بزرگان به آن استناد شده را ذكر كنيم؛ ازاين‌رو سعى ما بر اين است كه همه آن‌چه محقّقان در رساله‌هايى كه در اين باب گرد آورده‌اند را جمع كرده، و آن‌چه در منابع ديگر نيز به آن دست يافته‌ايم را ضميمه كنيم؛ ولى باز هم امكان دارد رواياتى وجود داشته باشد كه ما بر آن دست نيافته باشيم، و با جست‌وجوى بيشتر بتوان موارد ديگرى نيز يافت.

در هر حال ما ابتدا رواياتى كه بزرگان علماى اماميّه (رضوان اللَّه تعالى عليهم) آن را ذكر كرده‌اند، نقل كرده، وسپس آن‌چه در كتب اهل سنت روايت كرده‌اند را بيان خواهيم كرد.

روايات عام از طريق شيعه‌

١. مرحوم كلينى رحمه الله، در كتاب «الكافى» [١]، از ابن مسكان، از زراره،

[١]. الكافى (ط الإسلامية)، ج ٥، ص ٢٩٤، ح ٨ از باب الضرار: «عَلِى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ، عَنْ‌أَحْمَدَ بْنِ أَبِى عَبْدِاللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا، عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ، عَنْ زُرَارَةَ، عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ عليه السلام، قَالَ: إِنَّ سَمُرَةَ بْنَ جُنْدَبٍ كَانَ لَهُ عَذْقٌ، وَكَانَ طَرِيقُهُ إِلَيْهِ فِى جَوْفِ مَنْزِلِ رَجُلٍ مِنَ الْأَنْصَارِ، فَكَانَ يَجِى‌ءُ وَيَدْخُلُ إِلَى عَذْقِهِ بِغَيْرِ إِذْنٍ مِنَ الْأَنْصَارِيِّ؛ فَقَالَ لَهُ الْأَنْصَارِي يَا سَمُرَةُ لَاتَزَالُ تُفَاجِئُنَا عَلَى حَالٍ لَانُحِبُّ أَنْ تُفَاجِئَنَا عَلَيْهَا، فَإِذَا دَخَلْتَ فَاسْتَأْذِنْ؛ فَقَالَ لَاأَسْتَأْذِنُ فِى طَرِيقٍ وَهُوَ طَرِيقِى إِلَى عَذْقِى؛ قَالَ فَشَكَا الْأَنْصَارِى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله، فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله فَأَتَاهُ فَقَالَ لَهُ: إِنَّ فُلَاناً قَدْ شَكَاكَ وَزَعَمَ أَنَّكَ تَمُرُّ عَلَيْهِ وَعَلَى أَهْلِهِ بِغَيْرِ إِذْنِهِ، فَاسْتَأْذِنْ عَلَيْهِ إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَدْخُلَ؛ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْتَأْذِنُ فِى طَرِيقِى إِلَى عَذْقِى؟! فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: خَلِّ عَنْهُ وَلَكَ مَكَانَهُ عَذْقٌ فِى مَكَانِ كَذَا وَكَذَا؛ فَقَالَ لَا؛ قَالَ: فَلَكَ اثْنَانِ؛ قَالَ لَاأُرِيدُ؛ فَلَمْ يَزَلْ يَزِيدُهُ حَتَّى بَلَغَ عَشَرَةَ أَعْذَاقٍ؛ فَقَالَ لَا؛ قَالَ: فَلَكَ عَشَرَةٌ فِى مَكَانِ كَذَا وَكَذَا؛ فَأَبَى؛ فَقَالَ: خَلِّ عَنْهُ وَلَكَ مَكَانَهُ عَذْقٌ فِى الْجَنَّةِ؛ قَالَ لَاأُرِيدُ؛ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: إِنَّكَ رَجُلٌ مُضَارٌّ وَلَا ضَرَرَ وَلَا ضِرَارَ عَلَى مُؤْمِنٍ؛ قَالَ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله فَقُلِعَتْ ثُمَّ رُمِى بِهَا إِلَيْهِ، وَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: انْطَلِقْ فَاغْرِسْهَا حَيْثُ شِئْتَ». [به جهت اين‌كه در وسايل الشيعه، عين عبارت اين روايت را ذكر نكرده، ما اصل روايت را از كتاب كافى نقل كرده‌ايم‌].