قاعده لاضرر، ترجمه القواعد الفقهية - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧ - چند نكته درباره اين روايت

باشد، بلكه صاحب خانه- به دليلى- آن را عمداً خراب كرده، يا قصد دارد عمداً خراب كند به جهت اين‌كه به همسايه خود ضرر وارد كند، در حالى كه نيازى به خراب كردن آن ندارد، چه حكمى دارد؟ امام فرمود: نبايد او را به حال خود واگذارند؛ به اين دليل كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: «لا ضرر و لا ضرار»، و اگر خراب كند، او را مجبور به بازسازى ديوار مى‌كنند.

ولى از اين روايت بر نمى‌آيد كه عبارت‌ «لا ضرر و لا ضرار»، به طور مستقل در كلام پيامبر صلى الله عليه و آله وجود داشته؛ و امكان دارد كه امام عليه السلام اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله را از همان قضيه سمرة بن جندب گرفته، و به عنوان كبراى كليه در اين مورد به آن استدلال كرده‌اند؛ و چنين كارى براى امام عليه السلام جايز است همان‌گونه كه براى ديگران نيز اشكال ندارد؛ بنابراين استشهاد به اين روايت به عنوان روايت مستقل و قضيه‌اى جديد، صحيح نيست.

٨. محدث نورى، در «مستدرك الوسايل» [١] از امام صادق، از پدرش، و او از پدرانش، از امير المؤمنين عليهم السلام نقل كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «لا ضرر و لا ضرار».

[١]. مستدرك الوسايل، ج ١٧، ص ١١٨، ح ٢٠٩٢٨، باب ٩، از كتاب احياء الموات: «وَرُوِّينَاعَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله قَالَ: لَاضَرَرَ وَلَا ضِرَارَ».