قاعده لاضرر، ترجمه القواعد الفقهية - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤ - روايات عام از طريق شيعه

خود مى‌روم اجازه بگيرم؟! (اين كار را نخواهم كرد).

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: بيا و آن نخل را رها كن، بجاى آن در فلان جا يك نخل به تو مى دهم. سمره گفت: نه، نمى‌خواهم.

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: بجاى يك نخل، دو نخل در جاى ديگر به تو مى‌دهم. سمره گفت: نمى‌خواهم. رسول خدا صلى الله عليه و آله يكى يكى تعداد نخل ها را اضافه فرمودند تا به ده (١٠) نخل رسيد.

سمره گفت: نه!.

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: ١٠ نخل در فلان جا براى توست! سمره نپذيرفت.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: اين نخل را رها كن بجاى آن نخلى در بهشت براى تو خواهد بود. سمره گفت: نمى‌خواهم!.

در اين هنگام رسول خدا صلى الله عليه و آله به او فرمودند: «إنّك رجل مُضار ولا ضرر و لا ضرار على مؤمن‌؛ تو قصد ضرر زدن دارى، و ضرر و ضرر زدن بر مؤمن نداريم».

سپس دستور دادند نخل او را از ريشه كنده و به سويش انداختند؛ سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: برو و هرجا كه دوست دارى آن را بكار. [١]

[١]. وسايل الشيعه (اسلاميه)، ج ١٧، ص ٣٤١، ح ٤، باب ١٢، از ابواب إحياء الموات.

وسايل الشيعه (بيروت)، ج ٢٥، ص ٤٢٩، ح ٣٢٢٨٢: «وَعَنْ عَلِى بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِى‌عَبْدِاللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ، عَنْ زُرَارَةَ، عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ عليه السلام نَحْوَهُ، إِلَّا أَنَّهُ قَالَ: فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: إِنَّكَ رَجُلٌ مُضَارٌّ- وَلا ضَرَرَ وَلا ضِرَارَ عَلَى مُؤْمِنٍ- قَالَ: ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَقُلِعَتْ (وَرُمِى) بِهَا إِلَيْهِ؛ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: انْطَلِقْ فَاغْرِسْهَا حَيْثُ شِئْتَ».