ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤١ - اعراب آيات
رد ميشود همانگونه كه اعشى در شعر خود گفته است:
|
(أ في الطوف حفت على الرّدى |
و كم من رد اهله لم يرم) |
|
يعنى: آيا در طوف ترسيدى كه هلاك شوم، و چه بسيار هلاك شدهاى كه بستگانش در يك جا آرام نداشتند).
استعتاب- بمعنى طلب رضايت نمودن است كه عبارت اخرى استرضاء است.
اعتاب- بمعنى ارضاء است، و اصل اعتاب بزبان عرب بصلاح در آوردن جلد است با اعاده دبّاغى آن، سپس در اين مورد استعاره شده است، كه بعضى از افراد بخواهند الفت از بين رفته را ميان همديگر باز گردانند.
تقييض- در اصل بمعنى تبديل است، و مقايضه هم كه بمعنى مبادله نمودن مالى بمالى است از همين باب ميباشد.
شاعر عرب شماخ گفته است:
|
(تذكرت لما اثقل الدّين كاهلى |
و عاب بزيد ما اردت تعذرا |
|
|
رجالا مضوا منّى فلست مقايضا |
بهم ابدا من ساير النّاس معشرا) |
|
يعنى: (هنگامى كه بار بدهكارى بر پشتم سنگينى كرد، و عذر خواهى هم موجب عار و ننگ زيد شد، بياد آورم جوانمردانى را كه از دستشان دادهام كه هيچگاه از ساير مردم يك فوج را نيز حاضر نيستم با آنان مبادله كنم).
اعراب آيات:
ذلكم مبتداء ظنّكم خبر، ارداكم خبر بعد از خبر، و اگر هم بخواهى ارداكم را ميتوانى حال بگيرى (اى ذلكم ظنّكم مرد يا اياكم) و نيز جايز است كه ذلكم مبتداء و ظنّكم بدل از آن و ارداكم خبر مبتداء باشد.