ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٠ - معنى آيات

سوى بندگانمان فرستاديم.

((رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ)) از ابن عبّاس نقل شده يعنى: از راه محبّت نسبت به بندگانمان و نعمت بر آنان است كه پيامبران را بسوى آنان فرستاديم‌[١]( (إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ)) يعنى: خدا دعاى بندگانش را ميشنود، و نسبت به مصالح آنان آگاه است.

((رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ)) يعنى آفريدگار و مدبّر آسمانها و زمين و مخلوقات ما بين آنها است اگر باين مطلب، ايمان داريد كه:( (لا إِلهَ إِلَّا هُوَ)) خدايى سزاوار پرستش جز او نيست.

((يُحْيِي وَ يُمِيتُ)) يعنى بندگان را پس از مردن زنده ميكند، و دوباره پس از زنده كردن آنان را مى‌ميراند.

((رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ)) يعنى: پروردگار شما است كه شما و پدرانتان را كه پيش از شما بوده‌اند آفريده و تدبير نموده است.

آن گاه خداوند بوضعيت اعتقادى كفّار اشاره كرده ميفرمايد: اين كفّار نسبت بآنچه كه گفته‌ايم اعتقاد ندارند.

((بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ)) يعنى: بلكه آنان در مورد آنچه كه براى تو خبر داده‌ايم شك دارند و با اين وصف نسبت بتو و قرآنى كه بر آنان خوانده ميشود مسخره ميكنند، و اين معنى از جبائى نقل شده است.

بعضى هم گفته‌اند يعنى: بازى ميكنند و سرگرم دنيا ميشوند، و بوضع خود رسيدگى ميكنند.

[١] تفسير ابن عبّاس ص ٣٠٨