ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١٠ - معنى آيات

اين نعمتها مى‌ديديم.

((عَلَى الْعالَمِينَ)) قتاده و حسن و مجاهد گويند: آنان را، بر جهانيان عصر خودشان برترى بخشيديم‌[١] و دليل بر آن فرموده الهى است درباره پيامبر ما ٦:(كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ)[٢].

بعضى هم گفته‌اند معنى آيه اينست كه آنان را بر تمام جهانيان برترى داديم در اين جهت كه اختصاص بآنان داشت و پيامبران بسيارى از آنان مبعوث گرديد.

((وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ)) يعنى: و معجزات بسيارى مانند شكافتن دريا، و سايه‌بان شدن ابر، و فرود آمدن خوراكيهاى من و سلوى به آنان عطا كرديم.

((ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ)) بقول حسن يعنى: معجزاتى كه در آن نعمتهايى آشكار بود.

و از ابن زيد نقل شده است يعنى: معجزاتى فرستاديم كه در آن شدّت و آزمايش بود مانند عصا و يد بيضاء زيرا بلاء هم سختى دارد، هم آسايش.

بنا بر اين معجزات پيامبران براى خودشان و قومشان نعمت است، و براى كفّار كه آنان را تكذيب ميكنند شدّت و سختى است.

آن گاه خداوند از كفّار قوم پيامبر ما كه قبلا در اوّل سوره از آنان ياد شده بود خبر ميدهد و ميفرمايد:

[١] تفسير ابن عبّاس ص ٣٠٩ نيز همين معنى را گفته است.

[٢] سوره آل عمران: ٣ آيه ١١٠.