ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١١٥ - معنى آيات

آنها كه به آن ايمان دارند از رسيدن آن وحشت دارند، و ميدانند كه قيامت حق است، آگاه باش كسانى كه درباره قيامت شك دارند در گمراهى سختى هستند ١٩- خداوند نسبت به بندگانش لطف دارد، هر كه را خواهد روزى دهد، و همو توانا و پيروز است.

٢٠- هر كس خواهان كسب آخرت باشد، بر كسب او خواهيم افزود، و هر كس در طلب دنيا باشد از دنيا به او خواهيم داد، و ديگر بهره‌اى از آخرت ندارد.

معنى آيات:

پس از آنكه استدلال ظاهر شد و نزاع تمام گرديد، بدنبال آن از كسانى كه از باطل طرفدارى ميكنند ياد كرده ميفرمايد:

((وَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ)) يعنى آنان كه درباره دين خدا و يگانگى پروردگار با رسول خدا و مسلمانان گفتگو و بحث ميكنند- كه يهوديان و مسيحيان باشند- ميگويند: كتاب ما پيش از كتاب شما و پيامبر ما پيش از پيامبر شما است و ما از شما بهتر و سزاوارتر بحق ميباشيم.

از مجاهد و قتاده نقل شده است منظور آنان از اين گفتارشان اينست كه قرآن و رسالت حضرت محمد را نفى كنند.

((مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَهُ)) يعنى پس از آنكه مردم داخل اسلام شدند و بدعوت اسلام پاسخ مثبت دادند.

((حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ)) اينان استدلالشان بيهوده و باطل است، كه گمان ميكنند كه دينشان برتر از اسلام است، زيرا آنچه آنان ميگويند نميتواند مانع صحت نبوت پيامبر ما باشد، بدين ترتيب كه خداوند كتاب و