ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٣٠ - معنى آيات

باز گشته گروهى گردن گروه ديگر را ميزنيد، بخدا سوگند كه اگر اين كار را بكنيد مرا در صف لشگرى كه با آن مى‌جنگيد خواهيد يافت، سپس به پشت سر نگاه كرده فرمودند: يا آنكه على را خواهيد يافت، يا على را- و اين قسمت را سه مرتبه تكرار فرمود.

آن گاه ديديم كه جبرئيل بحضرتش اشارتى كرده بدنبال آن اين آيه نازل شد:

«فاما نذهبن بك فانا منهم منتقمون بعلى بن ابى طالب (ع)

[١].

يعنى: «اگر تو را ببريم ولى بوسيله على بن ابى طالب (ع) از آنان انتقام خواهيم كشيد».

بعضى گفته‌اند: پيامبر خدا ٦ انتقام از مشركين را ديد، و اين انتقام عبارت بود از آن مكافاتى كه مشركين در جنگ بدر ديدند، پس از آنكه پيامبر را از مكّه بيرون كردند، پيامبر ٦ در اين جنگ عده بسيارى از آنان را كشت و جمعى را به اسارت گرفت با اينكه تعداد مسلمين اندك بود و نيرويى ناچيز داشتند، و بر عكس مشركين جمعيت بسيار و قدرت و شوكت فراوان داشتند.

آن گاه خداوند بحضرتش دستور ميدهد كه آنچه از قرآن بر او وحى شده است بدان تمسّك كند:

[١] تفسير برهان جلد ٤ صفحه ١٤٤ بنقل از مناقب بن مغازلى و امالى شيخ، و در روايت امالى دنباله حديث آمده است:« ... سپس نازل شد آنچه را كه از امر على بن ابى طالب بر تو وحى نموده‌ايم بگير كه تو بر راه مستقيم هستى، و على نشانه‌اى است براى ساعت موعود تو و قومت، و بزودى مردم درباره محبّت على بن ابى طالب( ع) باز پرسى خواهند شد».