ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٨ - ترجمه آيات

آيات ١٦- ٢٠

[سوره فصلت (٤١): آيات ١٦ تا ٢٠]

(فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي أَيَّامٍ نَحِساتٍ لِنُذِيقَهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى‌ وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ (١٦) وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى‌ عَلَى الْهُدى‌ فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ (١٧) وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ (١٨) وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ (١٩) حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ (٢٠))

ترجمه آيات:

در روزهايى نحس بادى سرد و سخت بسويشان فرستاديم تا در زندگى دنيا مزه عذاب خفت‌بار ما را بچشند، و عذاب آخرتشان از اين خفت آورنده‌تر بوده، يارى هم نخواهند شد.

١٧- امّا ملّت ثمود را ما (راه) هدايت نموديم ولى گمراهى را بر هدايت ترجيح دادند، تا اينكه عاقبت بسزاى كارهايى كه داشتند صاعقه عذاب خفت بار گرفتارشان ساخت.

١٨- و آنهايى را كه ايمان آورده پرهيزكار بودند نجات داديم.

١٩- و روزى كه دشمنان خدا بسوى آتش جهنّم گسيل داده شوند و آنان را بازداشت نمايند.

٢٠- تا آن گاه كه وارد جهنّم شوند گوش و چشم و پوست بدنشان بر ضدّ آنان گناهانشان را شهادت دهند.