ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٠ - معنى آيات

ميدهد حقّ است، و باطل در آن راه نخواهد داشت، بلكه تمام اخبار قرآن موافق واقع ميباشد.

٤- از حسن است يعنى: نه از اوّل نزول قرآن باطل در آن راه دارد و نه در آخر نزول آن.

٥- به هيچ وجه در قرآن باطل راه ندارد، بنا بر اين در الفاظش تناقض نيست، در اخبارش دروغ نيست، كسى نميتواند با قرآن معارضه كند، و بر آن زياد نخواهد شد، و تغيير و تبديل در آن راه نداشته خداوند آن را حفظ فرموده تا روز قيامت براى مكلّفين حجّت است، و مؤيّد اين معنى آيه‌(إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ) است‌[١].

((تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ)) يعنى قرآن از طرف كسى نازل شده است كه عالم بوجوه حكمت بوده شايسته حمد و ثناى بندگان ميباشد زيرا نعمتهاى بسيار بآنان داده است، كه قرآن يكى از بزرگترين نعمتهاى پروردگار براى بندگان است، بنا بر اين خداوند شايسته حمد و ثناى و سپاسگزارى است.

[١] نور الثّقلين جلد ٤ صفحه ٥٥٣ از حضرت باقر( ع) روايت شده است كه( ... لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ ... يعنى: نه از طرف تورات نه از ناحيه انجيل و نه از زبور باطلى در قرآن راه نيافته، وَ لا مِنْ خَلْفِهِ يعنى: پس از قرآن هم كتابى نخواهد آمد كه آن را باطل كند)