ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٤ - معنى آيات

١٧- ما پيش از آنان قوم فرعون را دچار فتنه امتحان كرديم، و رسولى بزرگوار براى آنان آمد.

١٨- كه بندگان خدا را بمن بسپاريد، من فرستاده‌اى امين هستم براى شما.

١٩- و بر خدا برترى خواهى نكنيد كه من برهانى روشن، برايتان آورده‌ام.

٢٠- و من از اينكه سنگسارم كنيد به پروردگارم و پروردگار شما پناه ميبرم ٢١- و اگر مرا تصديق نميكنيد پس با من كار نداشته باشيد.

اعراب آيات:

(يَوْمَ نَبْطِشُ‌)- منصوب است به‌(إِنَّا كاشِفُوا الْعَذابِ قَلِيلًا) و نيز جايز است كه منصوب شود بضميرى كه «منتقمون» بآن دلالت دارد، و نميتوان آن را منصوب به «منتقمون» گرفت، زيرا ما بعد انّ در ما قبلش عمل نميكند.

معنى آيات:

آن گاه خداوند بزرگ پس از آنكه خبر داد كه دود بمنزله عذابى براى مردم همگان را فرا ميگيرد، و آنان گفته‌اند يا ميگويند: اين دود عذابى است دردناك سپس دوباره از قول آنان بيان فرمود كه:

((رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ)) يعنى: خداوند اما به محمّد ٦ و قرآن ايمان آورده‌ايم، عذاب را از ما بر طرف فرما، خداوند در پاسخ آنان ميفرمايد:

((أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرى‌)) يعنى: اينان چگونه ياد آورى ميشوند، و پند ميگيرند.