ابو حمزه ثمالى در تفسير خود روايت كرده ميگويد: عثمان بن عمير از سعيد بن جبير از عبد اللَّه بن عباس روايت ميكند هنگامى كه رسول خدا ٦ وارد مدينه شد، و اساس اسلام را استوار فرمود، انصار گفتند: خدمت رسول خدا ٦ برويم و به او بگوئيم اگر لازم داشته باشى اينست اموال ما در اختيار تو است هر فرمانى درباره آن بدهى هيچ مانع و اشكالى در بين نيست، انصار خدمت حضرت رفتند و اين اظهار را نمودند، و بدنبال آن اين آيه نازل شد(قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌) حضرت آيه را بر آنان خواند و فرمود: پس از من نزديكان مرا دوست داشته باشيد، انصار از خدمت حضرت بيرون رفتند در حالى كه تسليم فرمان او بودند[١].

منافقين گفتند: اين آيه از قرآن نبود آن را در همان مجلس جعل كرد و منظورش آنست كه پس از خودش ما را زير دست نزديكانش قرار دهد، و لذا اين آيه نازل شد:(أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً؟) حضرت بسراغ آنان فرستاد و آيه را بر آنان تلاوت فرمود، انصار بگريه افتادند و اين جريان بر آنان سخت گران آمد.

لذا خداوند بدنبال آن آيه‌(وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ) را نازل فرمود، حضرت باز بسراغ انصار فرستاده به آنان بشارت داد كه خداوند دعاى مؤمنان را اجابت ميكند(وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا) و مؤمنان همان افراد بودند كه: تسليم گفتار حضرتش شدند، آن گاه خداوند فرمود:

((وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً)) يعنى: هر كس عبادتى انجام دهد در عبادتش نيكى افزائيم، بدين ترتيب كه به عبادتش پاداش- فوق العاده- عطا ميكنيم.

[١] از نظر روايات شيعه و سنى اتفاق دارند كه اين آيه درباره اهل( دنباله پاورقى صفحه ما قبل) بيت( ع) نازل شده و طبق اين آيه مودت آنان را واجب و دشمنى با آنان را حرام ميدانند اينك توجه شما را بمدارك اهل سنت در تفسير اين آيه و لزوم دوست داشتن اهل بيت( ع) جلب ميكنيم.

صحيح بخارى جزء ٦ در تفسير اين آيه، صحيح مسلم جزء ٥ در تفسير اين آيه، صحيح ترمذى جلد ٢ صفحه ٣٠٨ حليه الاولياء جلد ٣ صفحه ٢٠١، كفاية الطالب باب ١١ صفحه ٩٠، مسند الصحابه جزء ١٠ صفحه ٧١، معجم الكبير جلد ١ صفحه ١٢٥ و جلد ٣ صفحه ١٥٢، فضائل ابن حنبل حديث ٢٦٣، غاية المرام باب ٥ صفحه ٣٠٦، مناقب ابن مغازلى حديث ٣٥٥، مجمع الزوائد جلد ٩ صفحه ١٦٨، تفسير كشاف جلد ٢ صفحه ٣٣٩، ذخائر العقبى صفحه ٢٥، صواعق صفحه ١٠١، ابن عساكر شماره ١٨١، تاريخ دمشق جلد ٣٧ صفحه ٤٣، لسان الميزان جلد ٤ صفحه ٤٣٤، تاريخ اصبهان جلد ٢ صفحه ١٦٥، كنز العمال جلد ١ صفحه ٢٠٨، فرائد السمطين باب ٢٦ از سمط ثانى حديث ٤٢٥، مقاتل الطالبين صفحه ٥٠ تفسير فرات صفحه ٧٠، تيسير المطالب صفحه ١٢٠، انساب الاشراف جلد ٢ صفحه ٧٩، تفسير طبرى جلد ٢٥ صفحه ٢٥، اسد الغابة جلد ٥ صفحه ٣٦٧، تاريخ بغداد جلد ٢ صفحه ١٤٦، الدر المنثور در ذيل آيه، مجمع الزوائد جلد ٩ صفحه ١٧٢، كنوز الحقايق صفحه ٥، ذخائر العقبى، صفحه ١٨، نور الأبصار صفحه ١٠٣.