ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٦١ - معنى آيات

((إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ)) يعنى: گناه و عذاب مربوط بكسانى است كه ابتداء و بنا حق نسبت بمردم ستم ميكنند.

((وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ)) اليم يعنى درد آور.

((وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ إِنَّ ذلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ)) يعنى: كسى كه در راه خدا تحمل مشقت كند و طرف خود را ببخشد و انتقام نگيرد اين صبر و گذشت از امورى ثابت است كه خداوند بدان فرمان داده و آن را نسخ نفرموده است.

و بعضى گفته‌اند:(عَزْمِ الْأُمُورِ) عبارت است از گرفتن عالى‌ترين امر در مورد رسيدن بثواب و پاداش الهى.

((وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ)) يعنى: هر كس خداوند او را از رحمت خود و بهشتش دور سازد، بجز از خدا ياورى نخواهد داشت، و بعضى گفته‌اند: يعنى هر كس را خداوند بسزاى انكار و عنادش عذاب كند، پشتيبانى نخواهد داشت كه در كارش دخالت كند و عذاب الهى را از او دفع نمايد.

((وَ تَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ)) يعنى: اى محمد! خواهى ديد