ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٩ - معنى آيات

بيك خدا كرده‌اند، يعنى: بر آنان بسيار گران مى‌آمد كه ما ترا برسالت بر انگيختيم تا آنان را دعوت كنى، و ترا به وحى و نبوّت مخصوص ساختيم و بر آنان وحى نفرستاديم.

((اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ)) يعنى: آنان اختيارى ندارند، زيرا اين خداوند است هر كس را كه بخواهد طبق علم خود از ميان بندگان براى تحمّل رسالت و بدوش كشيدن اين بار سنگين انتخاب ميفرمايد، و لذا خداوند ترا انتخاب فرمود.

و بعضى هم گفته‌اند يعنى: خداوند از ميان بندگانش براى دينش كسانى را كه ميخواهد بر ميگزيند.

((وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ)) يعنى: خداوند كسانى را كه بسوى طاعتش روى مى‌آورند بدينش ارشاد ميكند، و اين آيه مانند آن ايه است كه ميفرمايد:

(وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً)[١] يعنى كسانى كه هدايت شوند خداوند بر هدايتشان خواهد افزود.

و بعضى گفته‌اند: يعنى خداوند كسانى را كه با نيت پاك و اخلاص بسويش روى آرد به بهشت و پاداش آخرت هدايت خواهد فرمود.

((وَ ما تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ)) يعنى اين كافران نسبت بتو دچار اختلاف و تفرقه نشدند مگر پس از آنكه بصحت نبوّت تو علم پيدا كردند، و پشت پا بعلم خود زدند.

((بَغْياً بَيْنَهُمْ)) يعنى: اين تفرقه را بخاطر ظلم و حسادت و دشمنى و حرص دنيا ميان خود افكندند، و بعضى هم گفته‌اند: يعنى: از اطراف‌

[١] سوره محمد ٤٧ آيه ١٧.