ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٢ - معنى آيات

و بزبانشان اعتراف نمودند، و پيامبرانش را تصديق كردند.

((ثُمَّ اسْتَقامُوا)) از مجاهد نقل شده است، يعنى: ادامه دادند به اين عقيده و اعتراف كه پروردگارشان خداى يكتا و بى‌شريك است.

و از ابن عبّاس و حسن و قتاده و ابن زيد نقل شده است كه يعنى بر اداى فرائض الهى و عبادت پروردگار استقامت ورزيدند.

و بعضى گفته‌اند يعنى: همانگونه كه در گفتار استقامت نمودند در اعمال نيز استقامت بخرج دادند.

از ابن مسلم نقل شده است كه سپس بمقتضاى اعتراف به ربوبيّت الهى بر عبادتش استقامت نمودند.

و از انس روايت شده است كه رسول خدا ٦ اين آيه را بر ما خواند و سپس فرمودند: كسانى گفتند كه پروردگار ما خدا است ولى بيشتر آنان بعدا كافر شدند، هر كس اين اعتراف را تا دم مرگ داشته باشد از كسانى است كه بر اين عقيده استقامت نموده است.

محمّد فضيل روايت ميكند از حضرت ابو الحسن الرّضا (ع) پرسيدم كه استقامت چيست؟ فرمودند: استقامت بخدا سوگند همين ولايتى است كه شما شيعيان داريد[١].

[١] نور الثّقلين جلد ٤ صفحه ٥٤٦ بنقل از اصول كافى از محمّد بن مسلم روايت شده است كه:( از حضرت صادق( ع) درباره اين آيه پرسيدم:( الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا ...) فرمودند: يعنى كسانى كه بر امامان يكى پس از ديگرى استقامت ورزيدند( ملائكه بر آنان نازل ميشود كه نترسيد و اندوه به خود راه ندهيد و بشارت باد شما را بآن بهشتى كه بشما وعده داده ميشد)( و نيز در همان كتاب صفحه ٥٤٧ بنقل از تفسير علىّ بن ابراهيم:

( سپس از مؤمنين و شيعيان امير المؤمنين( ع) ياد كرده ميفرمايد:(( إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا)) يعنى: بر ولايت امير المؤمنين( ع) استقامت نمودند(( تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ)) فرشتگان به هنگام مرگ بر آنان نازل ميشوند( كه نترسيد و اندوه بخود راه ندهيد و بشارت باد شما را به بهشت موعود ما در دنيا و آخرت دوستان شما هستيم) يعنى ما در دنيا شما را از شياطين حفظ ميكرديم و بهنگام مرگ نيز ...