ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٩٨ - دليل قرائت

١٧- و آن كس كه بپدر و مادرش گفت: اف بر شما آيا بمن وعده ميدهيد كه بيرون شوم با اينكه پيش از من قرنها خالى شده است، و پدر و مادرش به درگاه خدا استغاثه ميكنند و ميگويند واى بر تو ايمان بياور كه وعده الهى حقّ است، ولى او ميگويد: اينها جز افسانه‌هاى پيشينيان چيزى نيست.

١٨- اينان كسانى هستند كه با امّتهاى پيش از آنان از جنّ و انس عذاب براى ايشان ثابت شده است، آنان مردمى زيانكار بودند.

١٩- هر كس مطابق كرده‌اش درجه و پاداش خواهد داشت، و خداوند پاداش عمل آنان را خواهد داد، و نسبت به آنان ستم نخواهد شد ٢٠- و روزى كه كافران بر آتش جهنّم عرضه ميشوند، بآنان گفته ميشود آيا در زندگى دنيا نعمتهاى خود را از بين برديد، و از آن لذّتها برديد، ولى امروز بخاطر آنكه در روى زمين بناحق تكبّر مى‌ورزيده‌ايد و گناه ميكرده‌ايد به مكافات عذاب ذلّت بارى خواهيد رسيد.

(پنج آيه)

قرائت آيات:

اهل كوفه غير از ابى بكر «نتقبّل و نتجاوز» را با نون، و احسن را به نصب خوانده‌اند، امّا بقيّه «يتقبّل و يتجاوز» بضمّ ياء و احسن برفع خوانده‌اند ابن كثير و ابو جعفر و يعقوب «آذهبتم» با يك همزه ممدود خوانده‌اند و ابن عامر «أ اذهبتم» با دو همزه قرائت نموده‌اند.

و بقيّه «اذهبتم» با يك همزه مفتوح و بدون مد خوانده‌اند.

دليل قرائت:

كسى كه «يتقبل» خوانده است گرچه فعل مجهول است ولى فاعل آن‌