ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٠٠ - اعراب آيات
لغات آيات:
الرّهو- عبارتست از آسان و آرام، گفته ميشود «عيش راه» يعنى:
زندگى آرام و ساده شاعر عرب گفته:
|
«يمشين رهوا أ فلا الاعجاز خاذله |
و لا الصّدور على الاعجاز تتّكل»[١] |
|
. يعنى: «اين زنان آرام و ساده راه ميروند، بطورى كه نه قسمتهاى پشت سرشان از ساير اعضاء بدن جا مىماند، و نه سينههايشان عقب ميرود كه بر پشتشان تكيه كند».
بعضى گفتهاند: رهو عبارتست از زمينى نرم كه نه شنزار است، و نه سنگلاخ.
ابن اعرابى گفته است: رهو از پرندگان و اسبان آنها را گويند كه تند و تيز هستند.
ازهرى گفته است: ميگويند: «جاءت الخيل رهوا» يعنى: اسبان در حال مسابقه آمدند، شاعر عرب گفته است:
|
«طيرا رأت بازيا نضخ الدّماء به |
و امّه خرجت رهوا الى عيد»[٢] |
|
يعنى: «پرندهاى كه بازى شكارى را آلوده بخون ديد، و مادرش بسرعت رفت كه باز گردد».
اعراب آيات:
رهوا- منصوب است بنا بر آنكه حال باشد از «البحر» بنا بر اين حال
[١] كه در اين شعر شاهد بر سر« رهوا» است كه بمعنى آرام و ساده راه رفتن، آمده است.
[٢] و در اين شاهد بر سر رهوا است كه بمعنى بسرعت رفتن آمده است.