ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٤٥ - لغات آيات

كسانى كه يصدون را بمعنى يعدلون گرفته‌اند معنى اينست: ناگهان ديدى كه قومت بخاطر مثالى كه زدى رويگردان شدند، و ديگر يصدون به عن صله آورده نميشود. و هر كس كه بگويد يصدون بمعنى يضجون است من را متصل به يضج ميگيرد همانگونه كه مى‌گويى: يضج من كذا.

و بعضى از مفسرين گفته‌اند يصدون بمعنى يضجون است، و معنى چنين است: «پس از آنكه نازل شد كه شما و آنچه غير خدا را پرستيد هيزم جهنم خواهيد بود» زيرا كه آنها را خداى خود گرفته‌اند و مورد پرستش شده‌اند، بنا بر اين عيسى هم در حكم معبودهاى آنان خواهد بود- كه او نيز بخيال ايشان در جهنم بسوزد- يعنى هنگامى كه پسر مريم مثال زده شد ناگهان قومت از آنچه كه گفته بودند خنديدند، زيرا آنان پيش خود عيسى را با معبودهاى خود يكسان ميگرفتند، و اين مثل را جز بمنظور ستيزه جويى نميزدند، زيرا آنان بخوبى ميدانستند كه منظور از هيزم جهنم همان خدايان مرده خودشان است.

لغات آيات:

آسفونا- گفته ميشود آسفه ياسف اسفا بمعنى اغضبه فغضب يعنى او را بخشم در آورد و بمعنى احزنه فحزن نيز ميايد، و ميگويند اسف عبارتست از خشم كسى كه اندوهناك هم باشد، ولى در اينجا بمعنى صرف غضب است.

سلفا- سلف بمعنى چيز گذشته است كه پيش از هنگام آمدنش تقدّم يافته باشد، و سلف در بيع هم از اينگونه است، و سلف نقيض خلف است.

جدلا- جدل عبارتست از برابر آوردن دليل در مقابل دليل و بعضى هم گفته‌اند: جدل عبارتست از نزاع سرسختانه، و اصلش از جدل الحبل‌