ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١٦ - معنى آيات

٤٩- عذاب را بچش كه تو عزيز و حكيم هستى.

٥٠- اين همان جهنّمى است كه در آن شك داشتيد.

(ده آيه است)

قرائت آيات:

يغلى- اهل مكّه و حفص و رويس يغلى با ياء خوانده‌اند، و ديگران تغلى با تاء قرائت كرده‌اند.

فاعتلوه- اهل كوفه و ابو جعفر و ابو عمرو فاعتلوه بكسر تاء و بقيّه بضمّ تاء خوانده‌اند.

انّك- كسايى بتنهايى ذق انّك بفتح همزه و بقيّه بكسر آن قرائت نموده‌اند.

دليل قرائت:

هر كس تغلى با تاء خوانده است ضمير را به شجره برگردانده است كه گويا درخت ميجوشد، و هر كس يغلى با ياء خوانده است ضمير آن را به طعام برگردانده است كه در لفظ مذكّر است هر چند در معنى طعام همان شجره است و يَعتِل و يَعتُل مانند يعكف و يعكف و يفسق و يفسق است در اينكه دو لغت ميباشند و فاعتلوه يعنى او را با زور و جبر بكشيد.

و هر كس انّك بكسر قرائت كرده معنى آيه اينست: «بچش كه تو به خيال خودت عزيز و حكيم هستى» و هر كس انّك بفتح خوانده است يعنى چون عزيز و حكيم هستى بچش.

معنى آيات:

پس از آنكه خداوند يادآورى كردند كه روز قيامت وعده‌گاه بندگان‌