ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥٥ - معنى آيات

گذاشته شده است، هنگامى كه پيرامون آن با يكديگر بمشورت پردازند، شورى بر وزن «فعلى» از مشاوره است، و آن عبارتست از گفتگو پيرامون موضوعى تا حق ظاهر گردد، مؤمنين هيچگاه در كارهاى خود تكروى نميكنند، و با ديگران هم مشورت ميكنند.

بعضى گفته‌اند: منظور اين آيه انصار است كه پيش از اسلام و پيش از ورود حضرت رسول ٦ بمدينه دور يكديگر جمع شدند و مشورت كردند، و سپس بر طبق آن عمل نمودند، و خداوند در اين آيه آنان را مدح فرمود.

از ضحاك نقل شده است كه اين شورى عبارتست از مشورت انصار هنگامى كه شنيدند پيامبر اسلام ٦ ظهور كرده و نقباء بر او وارد شده‌اند، در خانه ابى ايوب جمع شدند كه بحضرتش ايمان آورده او را يارى نمايند.

و اين آيه دلالت دارد بر ثواب مشورت در امور و اهميت آن، از پيامبر خدا ٦ روايت شده است كه فرمودند:

«هيچگاه شخصى با ديگرى مشورت نمى‌كند مگر آنكه براه نيك راهنمايى ميگردد.»( (وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ)) و از روزى خويشتن در راه فرمانبرى خداوند و راه خير انفاق ميكنند.

((وَ الَّذِينَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ)) از سدى نقل شده يعنى:

مومنين بر كسانى كه به آنان ستم كرده‌اند بى‌آنكه ستمگرى كنند پيروزى ميجويند از ابى مسلم نقل شده است يعنى: برخى بيارى ديگرى ميشتابند، بنا بر اين ينتصرون بمعنى يتناصرون است همانگونه كه يختصمون بمعنى يتخاصمون آمده است.