ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٥٠ - معنى آيات

خواسته‌هاى اين مردم نادان پيروى ننما.

١٩- آنان ترا از خدا هيچگاه بى‌نياز نخواهند نمود، و ستمگران برخى ياور ديگران هستند، و خداوند ياور پرهيزكاران است.

٢٠- اينها بينش دهنده‌هايى است براى مردم، و هدايت، و رحمتى است براى مردم با ايمان.

(پنج آيه است)

معنى آيات:

پس از آنكه از نعمتها ياد شد و بيان شد كه اين امّت چگونه اين نعمتها را با كفران و طغيان پاسخ گفتند؟ بدنبال آن بيان ميكند كه بنى اسرائيل نيز در مقابل نعمتهاى الهى كفران نمودند، و ميفرمايد:

((وَ لَقَدْ آتَيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ الْكِتابَ)) يعنى به بنى اسرائيل، تورات داديم.

((وَ الْحُكْمَ)) يعنى: علم دين، و بعضى گفته‌اند حكم عبارتست، از فيصله بين دو خصم، و بين حق و باطل.

((وَ النُّبُوَّةَ)) يعنى: در ميان آنان نبوّت قرار داديم بطورى كه روايت شده است كه از بنى اسرائيل هزار پيامبر بود.

((وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ)) يعنى: بآنان انواع نعمتها داديم.

((وَ فَضَّلْناهُمْ عَلَى الْعالَمِينَ)) يعنى آنان را بر جهانيان عصر خود برترى بخشيديم، و بعضى گفته‌اند آنان را بر ديگر امتها بدين سبب برترى داديم كه پيامبران بسيارى از آنان بوده است، گرچه امّت محمّد ٦ از نظر اطاعت كنندگان و داشتن علماى بيشترى بر آنان برترى دارند، همانگونه كه گفته ميشود: فلانى در علم نحو افضل است، و فلانى در علم فقه برترى دارد