ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٢ - تفسير

شد زيرا جهل و نادانى و غفلت بر آنان غالب شود، و در نتيجه جز بدنيا و آبادى و لذتهاى آن انديشه نكنند.

(تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ) اين خبرهايى را كه ما بتو داديم از آن خبرهايى است كه علم و اطلاع بدانها نداشتى و از تحت علم تو غايب بود.

(نُوحِيها إِلَيْكَ ما كُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هذا) يعنى اين خبرهايى را كه ما بتو وحى كرديم نه تو آنها را پيش از وحى ما ميدانستى و نه قوم تو از مردم عرب آنها را ميدانستند، زيرا آنها اهل اطلاع از كتابهاى تاريخى نبودند، و برخى گفته‌اند(مِنْ قَبْلِ هذا) يعنى پيش از آمدن اين قرآن و نقل داستانهايى كه در آن است.

(فَاصْبِرْ) پس اى محمد تو هم در مورد تبليغ رسالت و در برابر آزار قوم خود صبر كن چنانچه نوح بر آزار قوم خود صبر كرد، و علت اينكه خداوند داستان پيمبران گذشته را در قرآن كريم تكرار فرموده، همين بود كه پيغمبر اسلام- ٦- در برابر آزارى كه از كافران جهالت پيشه و نادانان ميديد در همه حالات صبر و تحمل كند.

(إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ) يعنى براستى كه سر انجام پسنديده و نيكو و پيروزى از آن مردمان با تقوى است، چنانچه براى نوح ٧ بود.