اگر شما به بينيد كه من با برهانى روشن و داراى حجتى از جانب پروردگار خود هستم كه بر صدق نبوت من گواهى دهد ... و ابن عباس گفته: يعنى بر يقين و بصيرت و معرفتى از ربوبيت و عظمت پروردگار خود هستم ...

و اختلاف است كه آيا اين گفتار نوح ٧ پاسخ كداميك از سخنان آنها بوده است؟

برخى گفته‌اند: جواب اين گفتارشان بوده كه گفتند؟ «ما شما را دروغگويانى پنداريم» و مثل اين است كه آن حضرت در پاسخ آنها فرموده: اگر مرا از دروغگويان پنداريد چه خواهيد گفت اگر من بر خلاف پندار شما راستگو و داراى برهان و حجتى از جانب پروردگار خود باشم آيا در چنين وقتى باز هم مرا تصديق نخواهيد كرد؟

و ديگرى گفته: جواب از آن جمله گفتار آنها است كه گفتند: «ما تو را جز بشرى مانند خود نمى‌بينيم» يعنى اگر چه من بشرى مانند شما هستم اما اگر برهان و حجتى بر صدق گفتار خود داشته باشم باز هم تصديقم نخواهيد كرد؟ و اينمطلب نيز از آن استفاده ميشود كه رسالت و نبوت بوسيله معجزه آشكار و معلوم گردد، و بشر بودن در آن مدخليتى ندارد.

و برخى گويند: اين گفتار حضرت نوح ٧ پاسخ سخن آنها است كه مى‌گفتند: «ما تو را نمى‌بينيم جز آنكه جمعى از فرومايگان و دونان ما از تو پيروى كرده‌اند ...» و گويا آن حضرت در پاسخ آنان فرموده: بخدا پناه ببريد و به آن برهان و رحمتى كه خدا بآنها داده است چنگ زنيد و بدينوسيله بمقام و رفعت و فضيلتى برسيد نه اينكه به اين دنياى پست و فانى قانع و دلخوش گرديد، پس در حقيقت اراذل و فرو مايه شما هستيد كه بجاى توسل ببرهان و رحمت حق بدنياى ناپايدار قانع شده‌ايد نه آنها.

و ديگرى گويد: جواب از سخن ديگر آنها است كه گفتند: «ما براى شما فضيلتى نسبت بخود نمى‌بينيم» و نوح در پاسخ اين سخن ميفرمود: پيرو مال و جاه نباشيد بلكه بايد از حجت و دليل پيروى كرد ... و ممكن است پاسخ از همه اين سخنان باشد.