١- از ابن عباس و حسن و مجاهد نقل شده كه گفته‌اند: تنور مزبور تنورى بود كه براى پختن نان ساخته شده بود و مربوط بحضرت آدم ٧ بود، و اين نشانه‌اى براى نبوت نوح ٧ بود زيرا آب از جايى بيرون آمد كه بر خلاف عادت و معهود بود. و بدنبال اين قول اختلاف ديگرى شده و جمعى گفته‌اند: تنور مزبور در خانه نوح ٧ و در جايى بنام «عين ورده» در سر زمين شام بوده، و گروهى گفته‌اند:

در ناحيه كوفه بوده چنانچه از ائمه بزرگوار ما نيز همين قول نقل شده است.

و مفضل بن عمر در حديثى طولانى از امام صادق ٧ روايت كرده كه فرمود:

تنور مزبور در خانه پير زنى مؤمنه و در طرف راست قبله مسجد كوفه بود، مفضل گويد: بآن حضرت عرضكردم: كيفيت بيرون آمدن آب از تنور چگونه بود؟ فرمود: آرى خدا ميخواست بقوم نوح آيتى از آيات خود را نشان دهد، و پس از جوشش آب از تنور از آسمان هم باران زيادى باريد، فرات طغيان كرد و چشمه‌هاى ديگر طغيان كردند و خداوند آنها را غرق كرد، و نوح و ديگران را كه در كشتى بودند نجات داد. گفتم: نوح چند روز در كشتى بود تا آب فرو نشست و از آن بيرون آمدند؟

فرمود: هفت شبانه روز. پرسيدم: آيا مسجد كوفه قديمى است، و از قديم بوده است؟

فرمود: آرى، آنجا جاى نماز پيمبران خدا است، و رسول خدا- ٦- در شب معراج كه بآسمان ميرفت در آنجا نماز خواند، و جبرئيل بدو عرضكرد: اينجا مسجد پدرت آدم و جايگاه نماز و مصلاى انبياء و پيغمبران الهى است، تو هم فرود آى و در آن نماز بگذار. پيغمبر نيز فرود آمد و در آن نماز خواند، و سپس جبرئيل او را بآسمان برد.

و در حديث ديگرى است كه كشتى با محمولات آن روى آب سبك مينمود و يكصد و پنجاه شبانه روز روى آب بود.

و ابو عبيده حذاء از امام باقر ٧ روايت كرده كه فرمود: وسط مسجد كوفه باغى است از باغهاى بهشت، و نماز در آن ثواب هفتاد نماز دارد، و در آن مسجد