ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥٤ - تفسير

داد و گفت: با پول آن فيروزه‌اى براى من خريدارى كن.[١] و حديث مزبور مشهور است.

و احاديث ديگرى كه در اينباره از آن بزرگواران نقل شده همگى خبرهايى است كه از پيغمبر- ٦- بآنها رسيده، و پيغمبر اكرم را نيز خداى تعالى بر آن اخبار مطلع ساخته است، و از اينرو نبايد گفت كسى كه اين خبرها را از ايشان نقل و روايت ميكند اعتقاد بعلم غيب آنها دارد، و آيا چنين نسبت ناروايى جز بعنوان تكفير و گمراه خواندن شيعه است، و كسى كه اطلاعى از مذاهب داشته باشد حاضر نيست چنين نسبتى بشيعه اماميه بدهد، و خدا ميان ايشان و او حكم خواهد كرد و بازگشت همه بسوى او است.

(وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ) بازگشت همه كارها در قيامت بحكم و فرمان او است، چون در دنيا ديگران نيز گاهى امر و نهى‌هايى و سود و زيانى دارند، اما در آن روز همه مخصوص بخدا است.

(فَاعْبُدْهُ وَ تَوَكَّلْ عَلَيْهِ) يعنى كسى كه فرمانروايى آسمان و زمين خاص او است و همه كارها بدو باز گردد شايسته پرستش است و سزاوار است كه بدرگاه وى روى ذلت و خوارى آرند و باو توكل و اعتماد كنند.

(وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ) و پروردگار تو از اعمال بندگان خود غافل نيست و هر كس را روى استحقاقى كه از نظر ثواب و عقاب دارد جز او پاداش خواهد داد، و از اينرو اى محمد رو گرداندن اين مردم و اعراض ايشان از پذيرش دستورات الهى تو را غمگين و محزون نسازد. و از كعب الاخبار نقل شده كه گفته است: خاتمه تورات سوره هود (يا داستان هود) بوده است.

[١]- حديث فوق را مؤلف( ره) در اعلام الورى ص ٣٠٩ نقل كرده و كتاب مزبور اخيراً بقلم دوست ارجمند و دانشمند گرامى آقاى عزيز اللَّه عطاردى وفقه اللَّه ترجمه شده است. و ابن شهر آشوب نيز. در ج ٤ مناقب از كتابهاى عامه آن را از حسن بن على و شاء نقل كرده است.