ديگري بدون واسطه. برخي دانش‌ها بدون واسطه، موجب سعادت انسان مي‌‌گردد و برخي ديگر با واسطه. سعادت‌ها، گاه موقت‌اند و حداکثر تا زمان مرگ آدمي پايدارند؛ مانند تشکيل خانواده‌اي خوب، زندگي راحت و محبوبيت اجتماعي. امّا سعادتي ارزشمند است که در روح انسان باقي بماند. ايمان به خدا، اعتقاد درست، انديشه عالي و معرفت و بصيرت عميق، بدون واسطه سعادت‌آفرين‌اند. البته همه آنان که براي پيشرفت دانش مي‌کوشند، شايسته احترام‌اند؛ ولي دانشي که با راه حق و مسير توحيد، نبوت و امامت فاصله دارد و واسطه‌هاي زيادي را مي‌پيمايد، آسيب‌زا مي‌شود و ممکن است به جاي آنکه جامعه‌اي را از سعادت، آرامش و امنيت برخوردار سازد، هزاران انسان بي‌گناه را از بين ببرد؛ مانند اختراع بمب اتم.

اين مقدمات بيان شد تا به مسئله اصلي بپردازيم؛ چرا سالروز شهادت مطهري روز معلم ناميده شد؟ براي اينکه دانش او با ديگران تفاوت داشت. معارفي که او از راه تدريس، سخنراني و نوشتار به آگاهي مردم مي‌رسانيد، به‌طور مستقيم، در سعادت انسان‌ها مؤثر بود. او دانسته‌هاي خويش را از قرآن و سنت و فرهنگ اهل‌بيت آموخته بود.

دانشي که مطهري به ما آموخت و با کتاب‌هايش، همچنان به ما مي‌آموزد، در روح تحول ايجاد مي‌کند، انسان را دين‌شناس، خداباور و حق‌جو مي‌گرداند و به او يادآور مي‌شود که خويش را براي يک زندگي جاويد مهيا سازد؛ حياتي بس مهم‌تر و پايدارتر از زندگي دنيوي. کسي که مي‌خواهد به آن سراي گام نهد، نبايد دست خالي باشد و خداي ناکرده، پرونده‌اي تباه براي خويش تنظيم کند. استاد مطهري به علاقه‌مندان آموخت که سعادت ابدي آرامش دنيوي را نيز تأمين مي‌کند. بدين‌سان، چنين شخصيتي که افکار و معارفش تا عمق روح و دل و وجدان ما نفوذ کرده و برايمان سعادتي پايدار و همه‌جانبه به ارمغان آورده است، حقش بيشتر از معلمان علوم و فنون دنيايي است؛

‌