آفتاب مطهر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠ - مقدمه معاونت پژوهش
و دانشمندان حوزوي و دانشگاهي، بهويژه عالمان دين، بس عظيمتر و سخت دشوارتر است.
در جهان تشيع، پژوهشگران حوزوي در علوم فلسفي و کلامي، تفسيري و حديثي، فقهي و اصولي و مانند آن، از کارنامهاي درخشان برخوردارند و تأملات ايشان بر تارک پژوهشهاي اسلامي ميدرخشد. اينان در زمينه علوم طبيعي و تجربي و فناوريهاي جديد نيز تلاشهايي چشمگير کرده و گامهايي نويدبخش برداشتهاند و به جايگاه درخور خويش در جهان، نزديک شدهاند و با فعاليتهاي روزافزون، ميروند تا مقام شايسته خويش را در صحنه علمي بينالمللي، بازيابند؛ ولي در قلمرو پژوهشهاي علوم اجتماعي و انساني، تلاشهاي دانشمندان اين مرز و بوم، آنگونه که شايسته نظام اسلامي است، به بار ننشسته و آنان، بيشتر به ترجمه و اقتباس ديدگاههاي ديگران بسنده کردهاند. در اين زمينه، کمتر ميتوان ردپاي ابتکارات و بهويژه خلاقيتهاي برخاسته از مباني اسلامي را يافت و تا رسيدن به منزلت مطلوب، راهي طولاني و پرچالش در پيش است. از اين روي، افزون بر استنباط، استخراج، تفسير و تبيين آموزههاي ديني و سازماندهي معارف اسلامي، کاوش در مسائل علوم انساني و اجتماعي از ديدگاه اسلامي و تبيين آنها، از مهمترين اهداف و اولويتهاي مؤسسات علمي، بهويژه مراکز پژوهشي حوزههاي علميه است.
مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(رحمه الله)، در پرتو تأييدات رهبر کبير انقلاب اسلامي و حمايتهاي بيدريغ خلف صالح وي، حضرت آيتالله خامنهاي «مدظلهالعالي»، از آغازِ تأسيس، براساس سياستها و اهداف ترسيم شده از سوي حضرت آيتالله محمدتقي مصباح يزدي «دامت برکاته»، به امر پژوهشهاي علمي و ديني اهتمام داشته و در مسير برآوردن نيازهاي فکري و ديني جامعه، به پژوهشهاي بنيادي، راهبردي و کاربردي پرداخته است. معاونت پژوهش مؤسسه براي تحقق اين مهم، افزون بر