به‌وجود آورد تا در امور مهم و حساس تصميم‌گيري کنند. شهيد مطهري با نهايت دقت، رعايت اصول تقيه و مخفي‌کاري با اين هيئت مرتبط بود و آن‌چنان با فراست، کارداني و تدبير پيش مي‌رفت که وقتي دستگير شد ساواک نتوانست چيزي به‌دست آورد و ناگزير، وي را آزاد کرد.

آن شهيد در سال‌هاي پس از ١٣٤٢ با تلاشي گسترده به تبيين فرهنگ اسلامي در جامعه پرداخت و رسالت تدوين فرهنگ انقلاب و آگاه ساختن نسل جوان را عهده‌دار شد. فعاليت‌ در حسينيه ارشاد و مسجدالجواد نقطه اوج کوشش‌هاي فرهنگي استاد در سال‌هاي ١٣٤٢ تا ١٣٥٠ بود. سرانجام با بسته شدن اين کانون‌هاي مقاومت ديني توسط ساواک در سال ١٣٥١ و دستگيري استاد و سپس ممنوع‌المنبر شدنش، مشکلاتي فراوان براي شهيد مطهري، در آن مقطع حساس و اوج خفقان و اختناق بوجود آمد. فعاليت‌هاي سياسي شهيد مطهري چنان براي رژيم شاه مهم و اساسي بوده است که ساواک از کارگزاران خود مي‌خواهد درباره فعاليت‌هاي او گزارش‌هايي مستمر تهيه کنند.[١]

پس از تبعيد امام به نجف، شهيد مطهري ارتباط خود را به وسيله نامه و... با رهبر انقلاب ادامه داد. در سال ١٣٥٥ استاد مطهري عازم عتبات عاليات شد و پس از زيارت بارگاه امام حسين(عليه السلام) در کربلا، به نجف رفت و پس از زيارت مضجع مقدس حضرت علي(عليه السلام) به ديدار امام خميني(رحمه الله) شتافت. او مدت يک هفته در نجف ماند و با امام درباره مسائل نهضت، حوزه‌هاي علميه و دانشگاه‌ها به گفت‌وگو پرداخت.[٢]

[١] در سند شماره ١٦١٦١/٢٠ مورّخ ١/٥/١٣٤٩ که از سوي سپهبد مقدم معدوم، مديرکل اداره سوم ساواک صادر شده، چنين آمده است:

«چون در نظر است که جهت نامبرده [شهيد مطهري] تحقيقاتي فراهم گردد، علي هذا خواهشمند است دستور فرماييد با تمام امکانات موجود از مشاراليه مراقبت و نتايج حاصله را مستمراً به اين اداره کل اعلام دارند تا به موقع درباره‌اش تصميم مقتضي اتخاذ گردد» (مجله اعتصام، ش ٤٩، ارديبهشت ١٣٦٥).

[٢] مرتضي مطهري، مجموعه آثار، ج ١، ص ١١؛ مطهري مطهر انديشه‌ها، ج ٢، ص ٦٣١ و نيز ج١ ص٣١٣؛ و شهيد مطهري مرزبان بيدار، ص ١٥١. ‌