مطهري در قم، از محضر علامه طباطبايي نيز بهره گرفت و افزون بر جنبه‌هاي علمي و فلسفي، در جهات معنوي، از اين مفسر برجسته و فيلسوف عالي‌مقام تأثير پذيرفت. او به علامه علاقه بسيار داشت و اين به دليل امتيازات ملکوتي و اخلاقي استادش بود.[١] شهيد مطهري در برخي سخنراني‌ها و يادداشت‌هاي خود، به اين ارتباط علمي و عاطفي اشاره مي‌کند.

استاد مطهري به استادان، با وجود توانايي‌هاي بسيار آنان، بسنده نکرد و کوشيد با هر کسي که از کمالات ملکوتي بهره‌اي داشت ارتباط برقرار کند. يکي از آنان مرحوم حاج ميرزا علي‌آقا شيرازي است که در اصفهان ساکن بود. بنده توفيق ديدار با اين مرد خدا را داشتم؛ گرچه موفق نشدم از حوزه درسي وي بهره ببرم. او انسان وارسته‌اي بود که رفتار، حرکات، سکنات و حتي سيماي نوراني‌اش داراي جاذبه و آموزندگي ويژه‌اي بود. وي در اصفهان، نهج‌ البلاغه تدريس مي‌کرد و شهيد مطهري در اثر انس با اين معلم مهذب، در اقيانوس نهج ‌البلاغه به غواصي پرداخت و کوشيد مطالعاتي درباره اين کتاب شريف انجام دهد.

حاج ميرزا علي‌آقا روحاني، بزرگواري بود که در اصفهان به منبر مي‌رفت و مي‌کوشيد با استناد به قرآن، حديث و نهج‌البلاغه موعظه کند. سخنان وي چون از اعماق دلي پاک و نفسي مزکي برمي‌خاست، بر دل‌ها مي‌نشست و بسيار اثربخش بود. وقتي او مضامين نهج‌البلاغه را با بياني شيوا مي‌خواند، اشک از ديدگانش سرازير مي‌گرديد و شنوندگان نيز به شدّت منقلب مي‌شدند. شهيد مطهري از چنين وارستگاني بهره مي‌گرفت. او براي استفاده از محضر ميرزا علي‌آقا، بار سفر مي‌بست، به اصفهان مي‌رفت و مدت‌ها در اين شهر اقامت مي‌گزيد، تا از پرتوافشاني‌هاي وي بهره‌مند شود.[٢]

[١] همان سخنراني. [٢] درباره اين شخصيت بنگريد به کتاب ناصح صالح، با مقدمه علامه حسن حسن‌زاده آملي. ‌