آفتاب مطهر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٤ - ملامت ملي گرايان و سکولارها

شهيد مطهري کسي بود که در برابر اين افکار وارداتي ايستاد و به جاي مليت‌پرستي، بر فرهنگ معنوي اسلام تکيه کرد. او در مقابل يورش‌هاي فرهنگي و تهاجم شديد به بنيان‌هاي اصيل شيعه و موازين قرآن و عترت، همچون صخره‌اي استوار ايستاد و همه توفان‌ها، امواج سهمناک، جزر و مدها و فرسايش‌ها را به جان خريد؛ مبادا دين و قوانين اسلامي به حاشيه رفته، فراموش شود و تنها از آن پوسته‌اي بر جاي ماند.

رسول اکرم(صلى الله عليه وآله) درباره غربت اسلام و مدافعانش مي‌فرمايد:

انّ الاسلام بدا غريباً و سيعود غريباً کما بَدا فطوبي لِِِِلغربا؛[١] «اسلام در آغاز غريب بود و باز غريب خواهد شد، خوشا به‌حال غريبان».

استاد مطهري نيز تنها و مظلوم، در برابر اين امواج بر ساحل قرآن و عترت ايستاد و مقاومت کرد. آن شهيد والامقام فرياد برآورد که ما ايرانيان به لحاظ ريشه‌هاي طبيعي و نژادي به اقوام آريايي وابسته‌ايم، ولي از لحاظ تفکر، فرهنگ، سنن و نهادهاي اجتماعي به اسلام. اگر اولي را اصل بگيريم، با غرب خويشاونديم و اين وضع خسارت‌هاي ناگواري براي ما دارد، زيرا با مسلمانان جهان بيگانه مي‌شويم. به‌علاوه مشترکات نژادي به‌جاي آنکه مايه استحکام وجدان جمعي و همبستگي ملي شود، يا جدايي و تنافر به وجود مي‌آورد، يا مليتي ضعيف و ناپايدار مي‌سازد. مطهري فرياد زد اختلاف رنگ‌ها، نژادها و زبان‌ها که عده‌اي آنها را ملاک برتري،‌ امتياز و جدايي ملت‌ها از يکديگر مي‌دانستند اصالتي ندارد. آن مردمي عزيز و شريف‌اند که به سوي هدايت، رشد و تعالي، که قرآن و سنت خطوط آن را ترسيم کرده‌اند، گام بردارند.[٢]