آفتاب مطهر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٦١ - نماد تکريم معلم

نماد تکريم معلم

روز معلم نماد احترامي است که اسلام، پيشوايان دين و انقلاب اسلامي براي دانش‌آموز و معلم قايل‌اند. اين سنت اجتماعي ـ فرهنگي پسنديده‌اي است که دست‌کم در يک روز از سال و گاه، در يک هفته، توجه آحاد جامعه و مراکز علمي و نهادهاي کشور را به سوي اين موضوع جلب مي‌کند. انسان به طور طبيعي، در معرض فراموشي است و اين نامگذاري‌ها عنواني را در انديشه‌ها زنده مي‌کند و مردم از آثار و برکات آن بهره‌مند مي‌شوند.

در فرهنگ اسلامي، نام معلم جايگاهي بس والا دارد و در درجه نخست، خداي متعال اين ويژگي را به خويش اختصاص داده است؛ آنجا که مي‌فرمايد: اقْرَأ وَ رَبُّک الأکرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الإِنْسانَ ما لَمْ يعْلَم؛[١] «بخوان و پروردگارت ارجمندترين است؛ خدايي که با قلم آموزش داد و به آدمي آنچه را نمي‌دانست، بياموخت» يا الرَّحْمَنُ عَلَّمَ الْقُرْآن[٢] فاعل علَّم خداست؛ پروردگاري که به انسان آموخت آنچه را نمي‌دانست؛ يعني منشأ همه دانسته‌هاي ما حق‌تعالي است. اوست که زمينه دانش و معرفت را برايمان فراهم کرده و برخي امور را به‌گونه مستقيم و بدون واسطه به ما آموخته است. همه مي‌دانيم که روزي ما دست خداست؛ انّ الله هو الرزّاق؛ ولي اين روزي‌ها از راه