است. قاتلان سيدالشهدا گناهي سنگين مرتکب شدند؛ عزيزترين افراد و پاک‌ترين خون‌ها را بر زمين ريختند و آن همه ظلم و جنايت کردند، اما چقدر توانستند به ديانت مردم ضرر بزنند و آنها را گمراه کنند؟ خداوند اراده فرمود، با وقوع اين حادثه در کربلا، نه‌تنها آسيبي به ارزش‌ها نرسيد، دين الاهي و سنت محمدي، زنده و ارزش‌هاي معنوي شکوفا شدند.

شهيد مطهري براي جلوگيري از تحريفات به پاخاست؛ قلم به‌دست گرفت؛ سخنراني کرد؛ کلاس تشکيل داد؛ به افشاگري پرداخت؛ مقاومت کرد و حقايق را بازگفت؛ زيرا مي‌ديد گروهي دارند با روش‌هاي گوناگون اعتقادات، باورها و سنت‌هاي اصيل را تحريف مي‌کنند. او هنگامي که ديد بحث جبر و اختيار، عدل الاهي و موضوع سرنوشت انسان‌ها به‌گونه‌اي تحريف‌‌‌‌شده‌ در ميان جوامع اسلامي مطرح شده است و مردم برداشت‌هايي نادرست از اين موضوعات دارند و حتي برخي مي‌خواهند انحطاط مسلمانان را به سرنوشت جبري آنان مرتبط کنند، با سخنراني و نوشته‌هايي ارزشمند، حقيقت بحث‌هاي کلامي و فلسفي مسائل اسلامي را در اين قلمرو بازگفت. همچنين زماني که مشاهده کرد در نشرياتِ برخي گروه‌هاي به‌ظاهر اسلامي و آثار شماري از روشنفکران مسلمان، تحريفاتي درباره جهان‌بيني اسلامي وجود دارد، مجموعه‌اي را در همين موضوع طي سال‌هاي ۵۶ و۵۷ نگاشت.[١]

آن شهيد وقتي مي‌ديد برخي مداحان، مرثيه‌سرايان، روضه‌خوان‌هاي حرفه‌اي کم‌سواد و نيز تعزيه‌خوانان براي ايجاد سوز و گداز کاذب و گرياندن مردم، از حوادث کربلا و حماسه عاشورا برداشتي نادرست دارند؛ هدف امام حسين(عليه السلام) را تحريف مي‌کنند و تاريخ اين قيام شکوهمند را از مسير اصلي و هدف مقدس آن خارج

[١] واپسين اثر قلمي استاد مطهري کتاب مقدمه‌اي بر جهان‌بيني اسلامي است که در اين طرح ايشان بخش امامت و رهبري را هم در نظر گرفته بود، اما متأسفانه فرصت تأليف آن را به‌دست نياورد. ‌