آفتاب مطهر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٧ - آشتي ميان علم و دين

سخن گفت، در حالي که هيچ مطلب قطعي ديني در اسلام با مباحث يقيني علم تنافي نداشته و نخواهد داشت.

اين حرکت که از دوره رنسانس در غرب آغاز شد، امروز با پشتوانه‌هاي سياسي در پي تضعيف اسلام است. بدين‌سان براي جوانان و دانشجويان مسلمان چنين مي‌نمايانند که يا بايد دين اسلام را پذيرفت، يا علم را؛ وفاداري به اين دو، به‌طور هم‌زمان امکان ندارد. طبعاً چون دانشجو، به دانسته‌هاي علمي و يافته‌هاي دانش‌هاي جديد گرايش دارد، دست‌کم درباره دين دچار ترديد و دودلي مي‌شود و اين حالت در اعماق ذهنش رسوخ مي‌کند و همين براي دشمنان اسلام کافي است تا از آن به نفع خود بهره‌برداري کنند.

اينان از آن فداکاري‌، شهادت‌طلبي و گذشت‌هايي که دين براي جوانان به ارمغان مي‌آورد مي‌هراسند. هنگامي که انسان با ايماني قوي، خدا و روز رستاخيز را باور کرده و به يقين برسد، اين دنيا را ناپايدار دانسته، براي آن جهان جاويد مي‌کوشد. ‌آن ايثارها هم محصول چنين نگرشي است. بديهي است وقتي جواني به اين مباني مسلّم شک کند، ديگر جانش را براي يک فرض مشکوک نمي‌دهد و در عرصه‌هاي ايثار و دفاع حضور نمي‌يابد.

بي‌ترديد دست‌هايي پشت پرده‌ است که چنين حرکت‌هايي را تشديد مي‌کند و چه بسا افرادي هم بدون آگاهي از نقشه‌هاي دشمنان، در حال بازي در اين ميدان هستند. به هر حال مستکبران مي‌کوشند حرکت مسلمانان را در جهت بيداري اسلامي، احياي هويت معنوي و بازگشت به ايمان متوقف، يا دست‌کم از شدت هيجان و فراگيري آن کم کنند.[١]