رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ١٦ - باب «دوّم» در بيان قوتهاء نفس

«را ببايد طلب كردن» [١] يا از آن صورت ببايد «گريختن» [٢].

آن قوت ديگر را (كه ياد كرديم) [٣] بجنبش آورد. و اين قوت [نيز] [٤] بدو قسم (منقسم) [٥] شود: يكى را قوت شهوت خوانند و «او» [٦] قوتيست كه «ازو جنبانيدن آيد نزديك چيزهاى» [٧] نافع، طلب لذت را، و «قوت «ديگر» [٨] غضب خوانند و «او» [٩] قوتيست كه «از وى جنبانيدن» [١٠] آيد سوى چيزهاى مضرّ، طلب غلبت را. و امّا قسم «دويم» [١١] از «محرّكه آن» [١٢] است كه در اعصاب و عضلات اعضاء مركب است و اعضا را بجنباند.

و امّا [قوت‌] [١٣] مدركه بدو قسم منقسم شود: يكى (كه) [١٤] دريافتن وى از بيرون باشد و يكى (كه) [١٥] دريافتن «وى از اندرون باشد» [١٦]

[١] - آ س ف ل ح د: را طلب بايد كردن.

[٢] - ل د م آ س: گريخت.

[٣] - نسخ ديگر افزوده- ف: كه يادش كرديم.

[٤] - نسخ ديگر ندارد.

[٥] - نسخ ديگر افزوده.

[٦] - ح ف آ: اين.

[٧] - س آ: از وى جنبانيدنى آيد سوى چيزهاء- س ل م د ح: از وى جنبيدنى آيد.

[٨] - آ س ح ل م د: و يكى را- ف: و ديگر را.

[٩] - ل م د ح س آ: و آن.

[١٠] - م د ل: از آن جنبيدنى- ح س آ: ازو جنبانيدنى.

[١١] - د: دوم- نسخ ديگر: ديگر.

[١٢] - م آ ح: قوت محركه آن- ف: قوت محركه بديد آيذ- آ: قوت محركه اين.

[١٣] - م د ندارد.

[١٤] - د م ح افزوده- ف: را.

[١٥] - ف: را نسخ ديگر افزوده.

[١٦] - س آ: او را از اندرون باشد- ل د م ح: وى از اندرون بود- ف: از درون.