رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ٧٤ - باب چهاردهم در غايت رتبتى كه در حق نفس مردم ممكن باشد از شرف درين عالم
جرأتى و تغيير لون پديد آيد و همچنين در حق شهوت چون صورتى پديد آيد» [١] باشد كه «انتشار عضوى خاص پديد آيد» [٢] و اين «هم» [٣] آثار «طبيعت» [٤] است كه از «جواهر نفس، اگر چه بذات مفارق است در ذات بدن» [٥] پديد آيد. پس ممكن باشد كه چون نفس مردم در شرف بغايت كمال رسد از آن نفس در عالم عنصر تأثيرها «باشد و از دعاى وى تا اثرها پديد آيد چون بارانها و برفها و ابرها» [٦] و اگر هلاك قومى خواهد [چون] [٧] صاعقه و (آنچه) [٨] اسباب «وى» [٩] پديد آيد و [از] [١٠] حيوانات و جمادات «افعال آيد» [١١] كه از معهود بشر بيرون باشد.
[١] - ف: در تن از آن سبب حرارتى و تغييراتى پديد آيد و همچنين در حق شهوت كه چون صورتى مشتهى پديد آيد- س آ: در تن حرارتى و تغيير لونى پديد آيد و همچنين در حق شهوت چون صورتى مشتهى پديد آيد- ح م د: در تن آدمى از آن سبب حرارتى پديد آيد.
[٢] - ف: انتشار عضو حاصل شود- م د: اعتبار عضوى خاص حاصل شود- در آ س نيست- ح: و باشد كه انتشار عضوى خاص حاصل شود.
[٣] - ل م د ح ف: همه- س آ ندارد.
[٤] - آ س م د ح: طبيعى.
[٥] - ف: جوهر نفس اگر چه مفارقت بذان در ذات بدن- س آ: جوهر نفس و اگر چه مفارقت بذات در ذات بدن- ح م د: جوهر نفس باشد اگر مفارق است بدان در ذات بدن.
[٦] - ح ف: حاصل شود يا از دعاى وى تأثيرها جون بارانها و برفها و ابرها پديد آيد- آ س: باشد از دعا وى كه در عالم بارانها و ابرها پديد آيد- م د: از دعاوى يا اثرها چون بارانها و برفها و ابرها كه.
[٧] - در نسخ ديگر نيست.
[٨] - س آ افزوده.
[٩] - س آ: وى باشد- نسخ ديگر: آن.
[١٠] - ف ندارد.
[١١] - د م ح س آ ف: افعالى- نسخ ديگر: افعالى پديد.